Αειφόρος Ανάπτυξη

  Οι αντιδράσεις των σπουδαστών, των αποφοίτων, των καλλιτεχνών και των επαγγελματικών φορέων απέναντι στον νόμο για την Ανώτατη Σχολή Παραστατικών Τεχνών δικαίως συνεχίζονται. Δεν πρόκειται για μια άρνηση απέναντι σε κάθε αλλαγή ούτε για αντίδραση στην ύπαρξη πανεπιστημιακών καλλιτεχνικών σπουδών. Πρόκειται για τη διεκδίκηση μιας μεταρρύθμισης που δεν θα ακυρώνει ό,τι προϋπήρχε, δεν θα υποτιμά πολυετείς επαγγελματικές σπουδές και, κυρίως, δεν θα δημιουργεί περισσότερα προβλήματα από εκείνα που υποτίθεται ότι έρχεται να επιλύσει. Ο ν. 5291/2026 ψηφίστηκε στις 30 Μαρτίου 2026 και, μεταξύ άλλων, ιδρύει την Ανώτατη Σχολή Παραστατικών Τεχνών, κατατάσσει τα διπλώματα των Ανώτερων Σχολών Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης στο επίπεδο 5 του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων και δημιουργεί τη νέα κατηγορία Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης για θέσεις του δημόσιου τομέα. Οι δημόσιες αντιδράσεις, ωστόσο, δεν σταμάτησαν με την ψήφιση του νόμου, καθώς απόφοιτοι και φορείς επιμένουν ότι κρίσιμα ζητήματα αναγνώρισης, ε...

  Παραδόσεις, γεύσεις και καθημερινές πρακτικές που μεταδίδονται Όταν αναφερόμαστε στην πολιτιστική κληρονομιά, σκεφτόμαστε συχνά κτίρια, μνημεία, έργα τέχνης και αντικείμενα που έχουν διασωθεί από το παρελθόν. Υπάρχει, όμως, και μια κληρονομιά που δεν μπορεί να αποθηκευτεί εύκολα σε μια προθήκη. Είναι οι γνώσεις, οι παραδόσεις, οι τελετουργίες, οι αφηγήσεις και οι καθημερινές πρακτικές που μεταδίδονται από άνθρωπο σε άνθρωπο και από γενιά σε γενιά. Η UNESCO (2003) χρησιμοποιεί τον όρο «άυλη πολιτιστική κληρονομιά» για να περιγράψει πρακτικές, αναπαραστάσεις, εκφράσεις, γνώσεις και δεξιότητες τις οποίες οι κοινότητες αναγνωρίζουν ως μέρος της πολιτιστικής τους κληρονομιάς. Σε αυτές περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, οι προφορικές παραδόσεις, οι κοινωνικές πρακτικές, οι τελετουργίες, οι εορταστικές εκδηλώσεις και οι γνώσεις που σχετίζονται με τη φύση και την παραδοσιακή τεχνική δημιουργία. Το σπίτι δεν αποτελεί από μόνο του μορφή άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς. Μπορεί, όμως, να λειτουργ...

  Ένα σπίτι δεν αποτελεί μόνο έναν χώρο κατοίκησης. Είναι ένας τόπος στον οποίο συσσωρεύονται εμπειρίες, σχέσεις, συνήθειες και αφηγήσεις. Οι χώροι του συνδέονται με πρόσωπα και γεγονότα, ενώ ακόμη και μετά την αποχώρηση των ανθρώπων που έζησαν εκεί, εξακολουθούν να διατηρούν ίχνη της παρουσίας τους. Με αυτή την έννοια, το σπίτι μπορεί να λειτουργήσει ως φορέας οικογενειακής και κοινωνικής μνήμης. Η οικογενειακή μνήμη Η οικογενειακή μνήμη δεν είναι απλώς ένα σύνολο ατομικών αναμνήσεων. Διαμορφώνεται μέσα από τις σχέσεις των μελών της οικογένειας, τις κοινές εμπειρίες και τις ιστορίες που επαναλαμβάνονται από γενιά σε γενιά. Ο Halbwachs (1992) υποστήριξε ότι η μνήμη συγκροτείται πάντοτε μέσα σε ένα κοινωνικό πλαίσιο. Οι άνθρωποι θυμούνται το παρελθόν τους μέσα από τις ομάδες στις οποίες ανήκουν και μέσα από τις αφηγήσεις που οι ομάδες αυτές διατηρούν. Το σπίτι αποτελεί ένα από τα βασικότερα πλαίσια συγκρότησης της οικογενειακής μνήμης. Ένα δωμάτιο, μια αυλή, μια κουζίνα ή ένα τραπέζ...

Διαδραστικό κουίζ Το Νερό Μιλά Κουίζ Λέξεων, Παρατήρησης και Σκέψης Το νερό δεν είναι μόνο κάτι που πίνουμε ή βλέπουμε στη θάλασσα. Είναι κίνηση, μεταμόρφωση, ανάγκη, δύναμη, μνήμη και ζωή. Άλλοτε εμφανίζεται ως σταγόνα, άλλοτε ως ποτάμι, άλλοτε ως βροχή, άλλοτε ως αόρατη παρουσία στον αέρα ή κάτω από τη γη. Σε αυτό το κουίζ δεν αναζητούμε απλώς λέξεις. Παρατηρούμε σκηνές, διαβάζουμε σημάδια και προσπαθούμε να αναγνωρίσουμε τη λέξη που κρύβεται πίσω από κάθε φαινόμενο. Οδηγίες: Διάβασε προσεκτικά κάθε μικρή σκηνή. Κάθε περιγραφή κρύβει μία λέξη που σχετίζεται με το νερό. Διάλεξε τη σωστή απάντηση. Επίπεδο 1: Το νερό στην καθημερινή εμπειρία Επίπεδο 2: Το νερό ως φαινόμενο Επίπεδο 3: Το νερό ως πόρος, σύστημα και πολιτισμός Έναρξη κουίζ ...

  ✍️ Εισαγωγή Ο διαδικτυακός εκφοβισμός (cyberbullying) αποτελεί ένα από τα πιο σύνθετα φαινόμενα της σύγχρονης ψηφιακής επικοινωνίας. Συχνά αντιμετωπίζεται είτε με άμεση αντιπαράθεση είτε με πλήρη αποφυγή. Ωστόσο, και οι δύο προσεγγίσεις παρουσιάζουν σημαντικούς περιορισμούς: η πρώτη τείνει να κλιμακώνει τη σύγκρουση, ενώ η δεύτερη δεν αποκαλύπτει τον μηχανισμό της επιθετικής συμπεριφοράς. Το παρόν άρθρο προτείνει μια εναλλακτική προσέγγιση: 👉 την αποδόμηση του εκφοβισμού μέσω αφαίρεσης της ενίσχυσης που τον τροφοδοτεί. 🔍 Ο μηχανισμός του διαδικτυακού εκφοβισμού Ο εκφοβισμός στο ψηφιακό περιβάλλον δεν είναι τυχαίος. Αντίθετα, λειτουργεί ως ένας μηχανισμός συμπεριφορικής ενίσχυσης. Ο εκφοβιστής επιδιώκει: συναισθηματική αντίδραση δημόσια έκθεση του άλλου επιβεβαίωση της κυριαρχίας του Με άλλα λόγια, η συμπεριφορά αυτή «τρέφεται» από την ανταπόκριση του αποδέκτη. ⚖️ Γιατί η αντίδραση δεν λειτουργεί Η άμεση αντίδραση, ακόμη και όταν είναι τεκμηριωμένη ή δικαιολογημένη, συχνά: ενισχ...

Εισαγωγή Τα πρόσφατα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για την επισκεψιμότητα σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους δεν αποτυπώνουν απλώς μια μεταβολή στους αριθμούς. Αντίθετα, αναδεικνύουν μια βαθύτερη μετατόπιση στον τρόπο με τον οποίο το κοινό προσεγγίζει τον πολιτισμό. Η οριακή αύξηση στα μουσεία και η ταυτόχρονη πτώση στους αρχαιολογικούς χώρους, σε συνδυασμό με την εκρηκτική άνοδο των εσόδων και της ελεύθερης εισόδου, συνθέτουν μια εικόνα που απαιτεί ερμηνεία και όχι απλή καταγραφή. Μουσεία: Από τον χώρο στην εμπειρία Η αύξηση της επισκεψιμότητας στα μουσεία δεν μπορεί να θεωρηθεί τυχαία. Αντίθετα, φαίνεται να συνδέεται με μια πιο σύγχρονη αντίληψη για τον ρόλο τους. Τα μουσεία τα τελευταία χρόνια: επενδύουν στην εμπειρία του επισκέπτη ενισχύουν την αφήγηση και τη διαδραστικότητα λειτουργούν ως χώροι μάθησης και όχι απλής έκθεσης 👉 Παράλληλα, έχουν επενδύσει ουσιαστικά σε υποδομές : σύγχρονους εκθεσιακούς χώρους ψηφιακά εργαλεία και ερμηνευτικά μέσα υποστηρικτικές υπηρεσίες (καφέ...

Η συζήτηση γύρω από τη ρύθμιση της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης δεν αφορά πλέον επιμέρους ομάδες ή επαγγελματικούς κλάδους. Έχει λάβει τα χαρακτηριστικά μιας καθολικής αντίδρασης. Και αυτό δεν είναι απλώς ένα κοινωνικό φαινόμενο· είναι ένα θεσμικό μήνυμα. Όταν η πλειονότητα των καλλιτεχνών —ηθοποιοί, χορευτές, μουσικοί κ.α.— εκφράζει ενιαία αντίθεση απέναντι στις επιλογές του Υπουργείου Παιδείας, τότε το ζήτημα παύει να είναι διαχειριστικό. Καθίσταται δομικό. 🎭 Όχι ζήτημα επιπέδου — ζήτημα αναγνώρισης Η ένταξη των καλλιτεχνικών σπουδών στο επίπεδο 5 παρουσιάζεται ως αναβάθμιση. Ωστόσο, στην πράξη: δεν εντάσσει τους αποφοίτους στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, δεν τους αντιστοιχίζει σε καμία κατηγορία του προσοντολογίου (ΠΕ ή ΤΕ), δεν αποκαθιστά τη θεσμική τους θέση. Το αποτέλεσμα είναι ένα καθεστώς ασαφές, το οποίο δεν αναγνωρίζει πλήρως ούτε τη φύση ούτε το επίπεδο των σπουδών. 👉 Άρα το ερώτημα δεν είναι «σε ποιο επίπεδο ανήκουν», αλλά: αναγνωρίζεται ουσιαστικά η καλλιτεχνική εκπαίδευση ως ...

  Περίληψη Η εποπτεία των πολιτιστικών οργανισμών δεν αποτελεί απλώς διοικητική διαδικασία, αλλά βασικό μηχανισμό διαμόρφωσης στρατηγικής, επιστημονικής ευθυγράμμισης και αναπτυξιακής πορείας. Το άρθρο εξετάζει τον ρόλο του εποπτεύοντος υπουργείου ως φορέα μετάδοσης της σύγχρονης πολιτιστικής φιλοσοφίας, μέσα από εγκυκλίους, οδηγίες και πολιτικές κατευθύνσεις που εδράζονται στις διεθνείς εξελίξεις των πολιτιστικών επιστημών. Υποστηρίζεται ότι η απουσία διοικητικής υπαγωγής πολιτιστικών οργανισμών στο αρμόδιο υπουργείο συνεπάγεται έλλειμμα θεσμικής καθοδήγησης, περιορίζοντας τη δυνατότητα εξέλιξης και θέτοντας σε κίνδυνο τη βιωσιμότητά τους. Το ζήτημα δεν αποδίδεται σε ατομική ευθύνη των οργανισμών ή των εργαζομένων, αλλά σε δομική ασυνέχεια της κρατικής πολιτικής. Λέξεις-κλειδιά: πολιτιστική πολιτική, εποπτεία, πολιτιστικοί οργανισμοί, δημόσια διοίκηση, πολιτισμική διαχείριση 1. Εισαγωγή Οι πολιτιστικοί οργανισμοί λειτουργούν εντός ενός πλαισίου που δεν καθορίζεται αποκλειστι...

Ο έλεγχος αποτελεί μία από τις βασικές λειτουργίες της διοίκησης, ενταγμένος σε ένα ευρύτερο σύστημα ενεργειών που διασφαλίζουν τη λειτουργικότητα και την αποτελεσματικότητα ενός οργανισμού. Στη διοικητική επιστήμη, οι βασικές λειτουργίες της διοίκησης περιλαμβάνουν τον προγραμματισμό, την οργάνωση, την καθοδήγηση και τον έλεγχο, οι οποίες λειτουργούν αλληλένδετα και συμπληρωματικά (Daft, 2016· Robbins & Coulter, 2018). Ο προγραμματισμός αποτελεί το πρώτο στάδιο της διοικητικής διαδικασίας και αφορά τον καθορισμό στόχων και τη χάραξη στρατηγικής για την επίτευξή τους. Μέσω του προγραμματισμού τίθενται τα κριτήρια με βάση τα οποία θα αξιολογηθεί στη συνέχεια η πορεία ενός οργανισμού (Robbins & Coulter, 2018). Ακολουθεί η οργάνωση, η οποία σχετίζεται με τη δομή, την κατανομή των πόρων και τον προσδιορισμό ρόλων και αρμοδιοτήτων. Σε αυτό το στάδιο καθορίζεται το πώς θα υλοποιηθούν οι στόχοι που τέθηκαν στον προγραμματισμό, μέσα από ένα σαφές και λειτουργικό πλαίσιο δράσης (Daft,...

Στη σύγχρονη εκπαιδευτική πραγματικότητα, η χαρισματικότητα συχνά παρερμηνεύεται ως πλεονέκτημα που δεν απαιτεί ιδιαίτερη εκπαιδευτική μέριμνα. Η αντίληψη αυτή βασίζεται στην υπόθεση ότι το χαρισματικό παιδί «μπορεί μόνο του» και, επομένως, δεν χρειάζεται υποστήριξη. Πράγματι, σε αντίθεση με την ειδική αγωγή, το χαρισματικό παιδί διατηρεί την ικανότητα πρόσβασης στη γνώση ακόμη και σε μη ιδανικές συνθήκες. Ωστόσο, η διαπίστωση αυτή δεν εξαντλεί το παιδαγωγικό ζήτημα (Renzulli, 2012). Πρόσβαση στη γνώση και εκπαιδευτικές ανάγκες Η βασική διάκριση είναι ότι το χαρισματικό παιδί μπορεί να μάθει χωρίς εξειδικευμένη παρέμβαση. Μπορεί να παρακολουθήσει, να επεξεργαστεί και να κατανοήσει τη διδακτέα ύλη ακόμη και όταν το μάθημα δεν ανταποκρίνεται πλήρως στις δυνατότητές του. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι οι εκπαιδευτικές του ανάγκες καλύπτονται. Οι ανάγκες αυτές σχετίζονται με την εμβάθυνση, την επιτάχυνση και τη δημιουργική αξιοποίηση της γνώσης (Tomlinson, 2014; Subotnik et al., 2011). ...