Περίληψη Το άρθρο υποστηρίζει ότι το ελληνικό σύστημα αναγνώρισης και πιστοποίησης μουσείων, αν και σημαντικό, χρειάζεται να εμπλουτιστεί με μια τρίτη κατηγορία, ικανή να συμπεριλάβει ανοιχτά, υπαίθρια, διάχυτα και ψηφιακά μουσειακά περιβάλλοντα. Με βάση τον νέο ορισμό του ICOM, το μουσείο δεν ταυτίζεται αποκλειστικά με ένα κτίριο ή μια παραδοσιακή συλλογή, αλλά με έναν θεσμό που ερευνά, ερμηνεύει, εκθέτει και επικοινωνεί υλική και άυλη κληρονομιά προς όφελος της κοινωνίας. Επομένως, αρχαιολογικοί χώροι, μνημειακά σύνολα και ψηφιακοί τόποι πολιτισμικής μάθησης θα μπορούσαν, εφόσον πληρούν συγκεκριμένα κριτήρια, να ενταχθούν σε ειδική βάση ή μητρώο μουσειακών περιβαλλόντων. Εισαγωγή Η έννοια του μουσείου έχει αλλάξει. Δεν περιορίζεται πλέον αποκλειστικά σε ένα κτίριο, σε αίθουσες με προθήκες ή σε μια στατική συλλογή αντικειμένων. Η σύγχρονη μουσειολογία αντιλαμβάνεται το μουσείο ως έναν ζωντανό θεσμό, ο οποίος ερευνά, ερμηνεύει, διαφυλάσσει και εκθέτει την υλική και άυλη πολι...
