Αειφόρος Ανάπτυξη

  Από τον Σεπτέμβριο, η δράση μας οργανώνεται σε ένα ανανεωμένο πρόγραμμα που συνδέει την Τεχνητή Νοημοσύνη, το Μάρκετινγκ και την Ψηφιακή Παιδεία, τον Πολιτισμό, την Οικογένεια και τον Γλωσσικό Εγγραμματισμό . 1 Ημέρα Τεχνητής Νοημοσύνης Μία ημέρα θα είναι αφιερωμένη στα νέα Εργαστήρια Τεχνητής Νοημοσύνης . Μέσα από μια σειρά 12 εργαστηρίων , θα γνωρίσουμε με κατανοητό και βιωματικό τρόπο τι είναι η Τεχνητή Νοημοσύνη, πώς μαθαίνει, πώς παράγει περιεχόμενο, ποιες είναι οι δυνατότητες και τα όριά της και, κυρίως, πώς μπορούμε να χρησιμοποιούμε τα εργαλεία ΤΝ με μεγαλύτερη επίγνωση, κριτική σκέψη και δημιουργικότητα. Δεν μαθαίνουμε απλώς να χρησιμοποιούμε ένα εργαλείο. Μαθαίνουμε να συνεργαζόμαστε καλύτερα μαζί του. 1 Ημέρα Μάρκετινγκ & Ψηφιακής Παιδείας Μία δεύτερη ημέρα θα είναι αφιερωμένη στα νέα εργαστήρια Μάρκετινγκ και Ψηφιακής Παιδείας . Στη σειρά των 12 εργαστηρίων «Η Σοφία ταξιδεύει στον ψηφιακό κόσμο» , η Σοφία ταξιδεύει σε τόπους και μνημεία της Ελλάδας και κάθε πολιτι...

  Δοκίμασε κάτι απλό. Πες: «Να φύγω.» Μετά: «Θα φύγω.» Και ύστερα: «Ας φύγω.» Το ρήμα παραμένει το ίδιο. Εσύ παραμένεις το ίδιο πρόσωπο. Η πράξη είναι πάντα η αποχώρηση. Κι όμως, κάθε φορά βρίσκεσαι σε έναν διαφορετικό κόσμο. Στην πρώτη φράση μπορεί να σκέφτεσαι, να επιθυμείς ή να ζητάς άδεια. Στη δεύτερη μοιάζεις να κοιτάζεις προς κάτι που πρόκειται να συμβεί. Στην τρίτη παίρνεις σχεδόν μια απόφαση ή δίνεις στον εαυτό σου μια μικρή προτροπή. Πώς μπορούν τρεις τόσο μικρές λέξεις να κάνουν τόσο μεγάλη διαφορά; Ξεκίνα από το «να» . Πες: «Θέλω να φύγω». «Μπορώ να φύγω;» «Να φύγω τώρα;» «Πρέπει να φύγω». Παρατήρησε ότι το «να» δεν σου λέει απλώς πότε θα γίνει κάτι. Ανοίγει έναν χώρο στον οποίο η πράξη δεν παρουσιάζεται ως απλό γεγονός . Μπορεί να είναι επιθυμία, δυνατότητα, ανάγκη, ενδεχόμενο, πρόθεση. Δεν λες ότι φεύγεις. Μιλάς για την πράξη σαν κάτι που θέλεις, σκέφτεσαι, μπορείς ή χρειάζεται να κάνεις. Κάνε τώρα μια μικρή δοκιμή. Πες: «Έρχεται.» Και μετά: «Να έρθει.» Νιώθεις τη...

 Δοκίμασε να πεις δυνατά τρεις μικρές φράσεις: «Έγραφα ένα γράμμα». «Έγραψα ένα γράμμα». «Έχω γράψει ένα γράμμα». Μοιάζουν πολύ μεταξύ τους, έτσι δεν είναι; Και στις τρεις υπάρχει το ίδιο πρόσωπο, σχεδόν η ίδια πράξη και το ίδιο αντικείμενο. Κι όμως, αν τις ακούσεις λίγο πιο προσεκτικά, θα καταλάβεις ότι δεν σου αφηγούνται ακριβώς το ίδιο γεγονός. Η γλώσσα δεν σου λέει μόνο πότε συνέβη κάτι. Σου δείχνει και πώς θέλεις να το κοιτάξεις . Όταν λες «έγραφα», είναι σαν να ανοίγεις ένα παράθυρο και να αφήνεις τον άλλον να σε δει μέσα στην πράξη. «Έγραφα όταν χτύπησε το τηλέφωνο». Δεν σε ενδιαφέρει ακόμη αν το γράμμα τελείωσε. Βλέπεις τη δράση καθώς εξελίσσεται. Μπορεί ακόμη να δηλώνεις κάτι που επαναλαμβανόταν: «Κάθε βράδυ έγραφα στο ημερολόγιό μου». Στάσου για λίγο εδώ. Αν έλεγες «κάθε βράδυ έγραψα στο ημερολόγιό μου», θα ένιωθες το ίδιο; Μάλλον όχι. Το «έγραφα» δημιουργεί διάρκεια, επανάληψη, έναν ρυθμό που απλώνεται στον χρόνο. Τώρα πες: «Έγραψα το γράμμα». Ξαφνικά η εικόνα αλλάζει. ...