Αειφόρος Ανάπτυξη

  Υπάρχουν φορές που η πολιτιστική διαδρομή δεν ξεκινά με έναν περίπατο. Ξεκινά με μια μαρτυρία, ένα αρχείο, μια εικόνα, ένα έγγραφο, μια φωνή που έρχεται από το παρελθόν και ζητά να την ακούσεις με προσοχή. Αυτή τη φορά θα ακολουθήσεις μια διαφορετική διαδρομή: όχι μόνο στον χώρο, αλλά και στη μνήμη. Η σπονδυλωτή αφήγηση «Φωνές προσφύγων» βασίζεται σε εισηγήσεις από την ημερίδα που διοργάνωσε η Διεύθυνση Διαχείρισης Εθνικού Αρχείου Μνημείων στις 8 Ιουνίου 2022, με αφορμή τα 100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή. Μέσα από αρχειακό υλικό του Ιστορικού Αρχείου Αρχαιοτήτων και Αναστηλώσεων , αναδεικνύονται ιστορίες που συνδέονται με τη Χίο, τη Θάσο και τους Δελφούς. Παρακολούθησε το βίντεο: Ελληνικά: https://www.youtube.com/watch?v=qJQnP8dMhdQ&list=PLLuOMnRe5EToWCFRPJk1G9fuZ3ZCgjZ2Y&index=2 English: https://www.youtube.com/watch?v=2-zzc5B3IV0&list=PLLuOMnRe5EToWCFRPJk1G9fuZ3ZCgjZ2Y&index=1 Καθώς παρακολουθείς, προσπάθησε να μη δεις το βίντεο μόνο ως ιστορική πληρ...

  Μερικές φορές η πολιτιστική εμπειρία δεν ξεκινά με μια διαδρομή στον χάρτη. Ξεκινά με ένα αντικείμενο. Ένα κόσμημα, ένα εργαλείο, ένα αγγείο, ένα ένδυμα, ένα καπέλο, ένα ίχνος καθημερινής ζωής. Κάτι που μπορεί στην αρχή να μοιάζει μικρό, αλλά αν το παρατηρήσεις καλύτερα, αρχίζει να σου αφηγείται μια ολόκληρη ιστορία. Αυτή τη φορά θα μπεις στις Προτεινόμενες Εκθέσεις της ψηφιακής πύλης του Εθνικού Αρχείου Μνημείων : https://nationalarchive.culture.gr/ Εκεί θα συναντήσεις διαφορετικές εκθέσεις, όπως: Πλεξούδες, περούκες και καπέλα Μονομάχοι Ανακύκλωση, μια παλιά καλή συνήθεια Μικρόκοσμος Ο πιο παλιός μας φίλος Διάλεξε μία έκθεση που σου κινεί την περιέργεια. Μπορεί να είναι ο τίτλος, το θέμα, μια εικόνα, ένα αντικείμενο ή κάτι που συνδέεται με τη δική σου καθημερινότητα. Μπες στην έκθεση και περιηγήσου αργά. Μην προσπαθήσεις να τα δεις όλα γρήγορα. Στάσου σε ένα αντικείμενο που σε τραβά περισσότερο και πάτα το: "Δείτε το μνημείο" όπου υπάρχει για να μάθεις περισσότερα για το...

  Όταν οι λέξεις προσπαθούν να χωρέσουν αυτό που νιώθουμε Κάποιες φορές νιώθεις κάτι καθαρά. Αλλά δεν βρίσκεις αμέσως τη λέξη. Άλλοτε λες θυμό , ενώ μέσα σου υπάρχει και αδικία. Άλλοτε λες λύπη , ενώ υπάρχει και νοσταλγία. Άλλοτε λες φόβο , ενώ υπάρχει και αγωνία. Άλλοτε λες ελπίδα , ενώ υπάρχει και προσμονή. Η γλώσσα των συναισθημάτων δεν είναι απλή υπόθεση. Δεν ονομάζει μόνο αυτό που νιώθουμε. Μας βοηθά να το αναγνωρίσουμε, να το μοιραστούμε, να το σκεφτούμε και, κάποιες φορές, να το αντέξουμε. Σε αυτό το άρθρο δεν θα μάθεις απλώς λέξεις για τα συναισθήματα. Θα παρατηρήσεις πώς η γλώσσα μπορεί: να ξεχωρίζει λεπτές αποχρώσεις, να φανερώνει τι θεωρεί σημαντικό ένας πολιτισμός, να δίνει μορφή σε κάτι εσωτερικό, και να μας βοηθά να ακούμε καλύτερα τον εαυτό μας και τους άλλους. Γιατί ένα συναίσθημα που βρίσκει λέξη δεν εξαφανίζεται. Αλλά αρχίζει να γίνεται πιο κατανοητό. 🪶 Στάση 1 — Το συναίσθημα δεν είναι πάντα μία λέξη Διάβασε: «Είμαι θυμωμένος.» Η φράση είναι καθαρή. Αλλά ο θυμός...