Η δημόσια συζήτηση γύρω από τη χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης στις πανεπιστημιακές εξετάσεις επικεντρώνεται συχνά στην ομοιότητα των παραγόμενων κειμένων. Ωστόσο, η έμφαση στην τεχνολογία ενδέχεται να αποπροσανατολίζει από το ουσιαστικό ερώτημα: τι ακριβώς αξιολογείται στο πανεπιστήμιο; Η ύπαρξη πανομοιότυπων απαντήσεων μπορεί να ερμηνευθεί είτε ως ένδειξη αντιγραφής είτε ως αποτέλεσμα αναπαραγωγής κοινής πηγής. Στη δεύτερη περίπτωση, το φαινόμενο δεν συνιστά τεχνολογική ανωμαλία αλλά παιδαγωγική ένδειξη. Όταν η αξιολόγηση βασίζεται στην πιστή απόδοση συγκεκριμένης διατύπωσης, η ομοιομορφία αποτελεί δομική συνέπεια του συστήματος. Η αναθεωρημένη ταξινομία του Benjamin Bloom , όπως διατυπώθηκε από τους Anderson και Krathwohl, διακρίνει ρητά τα επίπεδα γνωστικής λειτουργίας: ανάκληση, κατανόηση, εφαρμογή, ανάλυση, αξιολόγηση και δημιουργία. Εάν η εξεταστική πρακτική παραμένει στο επίπεδο της ανάκλησης, τότε η σύγκλιση απαντήσεων είναι αναμενόμενη. Η κριτική σκέψη διαφοροποιεί· η απο...
