Αειφόρος Ανάπτυξη

  Σήμερα δεν θα παρατηρήσεις έναν πίνακα. Δεν θα παρακολουθήσεις μια παράσταση. Δεν θα κάνεις ανασκαφή. Σήμερα θα γνωρίσεις ένα πραγματικό αντικείμενο που κάποτε βρισκόταν στο Τατόι. Και θα προσπαθήσεις να ακούσεις την ιστορία του. Το ερέθισμα Επισκέψου τις Συλλογές Τατοΐου:  https://tatoicollections.culture.gov.gr/el/home Διάλεξε ένα αντικείμενο που σου τραβά την προσοχή. Μπορεί να είναι: ένα έπιπλο ένα παιχνίδι ένα βιβλίο ένα φωτιστικό ένα σκεύος ένα ρούχο ένα μουσικό όργανο Μην ψάξεις πρώτα την ιστορία του. Παρατήρησέ το σαν να το συναντάς για πρώτη φορά. 🌿 Στάση 1: Παρατήρησε Κοίταξε προσεκτικά. Από τι υλικό είναι φτιαγμένο; Είναι μεγάλο ή μικρό; Φαίνεται καθημερινό ή ιδιαίτερο; Έχει σημάδια χρήσης; Ποιος θα μπορούσε να το χρησιμοποιούσε; Γράψε τις πρώτες σου σκέψεις. 🌿 Στάση 2: Γίνε ιστορικός ντετέκτιβ Τώρα προσπάθησε να φανταστείς: Ποιος το άγγιξε; Πού βρισκόταν; Πόσα χρόνια χρησιμοποιήθηκε; Τι σημαντικά γεγονότα μ...

 Κάθε πίνακας κρύβει μια ιστορία. Μερικές φορές βλέπουμε μόνο μία στιγμή της. Έναν άνθρωπο. Ένα βλέμμα. Μια κίνηση. Ένα ταξίδι. Σήμερα θα προσπαθήσεις να ανακαλύψεις την ιστορία που κρύβεται πίσω από έναν πίνακα της Εθνικής Πινακοθήκης. Το ερέθισμα Παρατήρησε το έργο: «Επιστροφή από το πανηγύρι» του Νικηφόρος Λύτρας Δες το έργο στην Εθνική Πινακοθήκη Ο πίνακας παρουσιάζει μια ομάδα ανθρώπων που επιστρέφει από ένα πανηγύρι. Όμως ο ζωγράφος δεν μας λέει τι έγινε πριν. Ούτε τι θα συμβεί μετά. Αυτή είναι η δική σου δουλειά. 🌿 Στάση 1: Παρατήρησε σαν ντετέκτιβ Κοίταξε προσεκτικά. Πόσοι άνθρωποι εμφανίζονται; Ποιοι φαίνονται χαρούμενοι; Ποιοι φαίνονται κουρασμένοι; Τι ώρα της ημέρας πιστεύεις ότι είναι; Από πού επιστρέφουν; Τι μπορεί να κουβαλούν μαζί τους; Μην αναζητήσεις πληροφορίες. Προσπάθησε να ανακαλύψεις μόνος σου όσα μπορείς. 🌿 Στάση 2: Τι συνέβη ένα λεπτό πριν; Φαντάσου ότι ο πίνακας είναι μια φωτογραφία. Ο ζωγράφος πάτησε το «κλικ» σε μι...

Κάποιες λέξεις δείχνουν ακριβώς αυτό που βλέπουμε. Άλλες ανοίγουν έναν δεύτερο δρόμο. Μιλούν για κάτι απλό, αλλά μας οδηγούν σε κάτι βαθύτερο. Όταν λέμε «το ποτήρι έσπασε» , μιλάμε κυριολεκτικά. Ένα αντικείμενο έπεσε, ράγισε, κομματιάστηκε. Όταν λέμε όμως «έσπασε η καρδιά του» , δεν εννοούμε ότι η καρδιά έγινε κομμάτια όπως το γυαλί. Εννοούμε ότι ο άνθρωπος πόνεσε βαθιά, πληγώθηκε, ένιωσε μια εσωτερική ρήξη. Η γλώσσα, λοιπόν, δεν περιγράφει μόνο τον κόσμο. Τον ερμηνεύει. Και πολλές φορές, μέσα από τη μεταφορά, μας βοηθά να πούμε αυτό που δεν φαίνεται εύκολα με τα μάτια. 🪶 Στάση 1 — Πότε μιλάμε κυριολεκτικά; Διάβασε: «Το παιδί άνοιξε την πόρτα.» Εδώ η φράση σημαίνει ακριβώς αυτό που λέει. Υπάρχει ένα παιδί, υπάρχει μια πόρτα και υπάρχει μια πράξη: το άνοιγμα. Αυτή είναι η κυριολεξία . Η λέξη χρησιμοποιείται με την άμεση, βασική της σημασία. Παραδείγματα: «Η πόλη έχει πολλά σπίτια.» «Ο ήλιος ανέτειλε.» «Το βιβλίο βρίσκεται πάνω στο τραπέζι.» Σε αυτές τις φράσεις οι λέξεις δεν χρειάζοντα...