Σήμερα δεν θα κάνεις απλώς μια δραστηριότητα. Θα κάνεις μια μικρή στάση. Μια στάση για να θυμηθείς, να παρατηρήσεις, να νιώσεις και να εκφράσεις κάτι που πολλές φορές μένει αυτονόητο: ότι η μητέρα —ή ο άνθρωπος που στάθηκε μητρικά δίπλα μας— δεν είναι μόνο ένα πρόσωπο. Είναι φροντίδα. Είναι παρουσία. Είναι μνήμη. Είναι αγωνία. Είναι αγάπη που συχνά κουράζεται, αλλά συνεχίζει. Δεν χρειάζεται να έχεις κάποιον να σε καθοδηγεί. Ακολούθησε τα βήματα με τον δικό σου ρυθμό. Κράτησε χαρτί, μολύβι ή άνοιξε ένα αρχείο στον υπολογιστή σου. Και ξεκίνα. 1η Στάση — Σκέψου τη λέξη «μητέρα» Κλείσε για λίγο τα μάτια σου και άφησε τη λέξη μητέρα να εμφανιστεί μέσα σου. Μην ψάξεις αμέσως για τον ορισμό. Ψάξε για εικόνες. Ίσως θυμηθείς ένα πρόσωπο. Ίσως μια φωνή. Ίσως ένα χέρι που σε κράτησε. Ίσως μια συμβουλή που κάποτε σε ενόχλησε, αλλά αργότερα κατάλαβες. Ίσως ένα φαγητό, ένα δωμάτιο, μια αγκαλιά, μια αγωνία, μια θυσία. Γράψε αυθόρμητα 5 λέξεις που σου έρχονται στο μυαλό. Οι ...