Αειφόρος Ανάπτυξη

  Σήμερα το αφιέρωμα σε προσκαλεί να σκεφτείς τη διπλωματία όχι μόνο ως υπόθεση κρατών, συμφωνιών και επίσημων συναντήσεων, αλλά ως έναν τρόπο επικοινωνίας. Με αφορμή την International Day of Women in Diplomacy , θα παρατηρήσεις πώς η γλώσσα, η ακρόαση, η εκπροσώπηση και η ειρηνική διαμεσολάβηση μπορούν να γίνουν γέφυρες ανάμεσα σε ανθρώπους, ομάδες και πολιτισμούς. Δεν χρειάζεται να δεις τη διπλωματία ως κάτι μακρινό. Σκέψου την ως καθημερινή δεξιότητα: να ακούς πριν απαντήσεις να αναζητάς κοινό έδαφος να επιλέγεις λέξεις που δεν πληγώνουν να υπερασπίζεσαι τη θέση σου χωρίς να κλείνεις τον διάλογο. Εκεί αρχίζει η πολιτισμική διπλωματία: όχι μόνο στα μεγάλα τραπέζια των αποφάσεων, αλλά και στον τρόπο που μιλάμε όταν υπάρχει διαφορά. 1η στάση: Διάβασε για την ημέρα Ξεκίνα από τη θεσμική βάση της ημέρας. Διάβασε τη σελίδα του ΟΗΕ για την International Day of Women in Diplomacy : https://www.un.org/en/observances/women-in-diplomacy-day Καθώς διαβάζεις, κράτησε τρεις ιδέες που θεωρείς ...

  Η μικρή μετακίνηση που αλλάζει την έμφαση, την πρόθεση και την ερμηνεία Κάποιες φορές δεν αλλάζεις τις λέξεις. Αλλάζεις μόνο τη θέση τους. Και ξαφνικά, η ίδια φράση αρχίζει να λέει κάτι διαφορετικό. Η γλώσσα δεν είναι απλώς ένα σύνολο λέξεων στη σειρά. Είναι ένας τρόπος να φωτίζεις άλλοτε το πρόσωπο, άλλοτε την πράξη, άλλοτε την ευθύνη και άλλοτε την πρόθεση. Μια λέξη μπορεί να μείνει ίδια, αλλά να αλλάξει δύναμη όταν μετακινηθεί μέσα στην πρόταση. Σε αυτό το άρθρο δεν θα δεις τη γραμματική ως κανόνα αποστήθισης. Θα τη δεις ως εργαλείο σκέψης. Θα παρατηρήσεις πώς η σειρά των λέξεων μπορεί: να αλλάξει την έμφαση, να δείξει τι θεωρούμε σημαντικό, να επηρεάσει τον τρόπο που μας καταλαβαίνουν, και να αποκαλύψει μικρές αποχρώσεις της πρόθεσής μας. Γιατί πολλές φορές το νόημα δεν βρίσκεται μόνο στο τι λέμε. Βρίσκεται και στο πού τοποθετούμε αυτό που λέμε. 🪶 Στάση 1 — Η ίδια λέξη δεν φωτίζει πάντα το ίδιο σημείο Διάβασε προσεκτικά τις τρεις φράσεις: «Μόνο εγώ το είπα.» «Εγώ μόνο το ε...

   Σήμερα το αφιέρωμα σε καλεί να σκεφτείς τη γνώση όχι μόνο ως κάτι που διαβάζεται, αλλά και ως κάτι που μαθαίνεται μέσα από την παρατήρηση. Με αφορμή τη Δημόσια Υπηρεσία , η διαδρομή σε οδηγεί σε έναν δημόσιο θεσμό γνώσης και τέχνης: την Εθνική Πινακοθήκη . Εκεί, η γνώση δεν φυλάσσεται απλώς σε αίθουσες και συλλογές· προσφέρεται στον άνθρωπο ως τρόπος να βλέπει πιο προσεκτικά τον κόσμο. 1η στάση: Διάβασε το μήνυμα της Εθνικής Πινακοθήκης Ξεκίνα από την ανάρτηση της Εθνικής Πινακοθήκης για τον Δημήτρη Μυταρά και το έργο του «Εσωτερικό» . Η ανάρτηση ξεκινά με μια προτροπή του καλλιτέχνη: να κοιτάξεις τα πρόσωπα των ανθρώπων, τους τοίχους, τις αφίσες, τα σύννεφα, το δέντρο που βλασταίνει. Ο Μυταράς δεν σου λέει απλώς να δεις έναν πίνακα. Σου λέει να αρχίσεις από τον κόσμο γύρω σου. Από τον δρόμο. Από τα πρόσωπα. Από τις φθορές. Από τα χρώματα. Από όσα υπάρχουν μπροστά σου και συχνά περνούν απαρατήρητα. Σκέψου: γιατί ένας ζωγράφος σε καλεί πρώτα να κοιτάξεις την καθημερινότητα;...