Σήμερα η θάλασσα δεν θα είναι απλώς το σκηνικό της ιστορίας σου.
Θα γίνει η ίδια η σκηνή.
Το κύμα θα κινεί την παράσταση.
Ο άνεμος θα αλλάζει τους ήχους.
Τα βράχια θα γίνουν θέσεις για το κοινό.
Και μικρά βότσαλα, κοχύλια και ξύλα της ακτής θα μεταμορφωθούν σε ηθοποιούς.
Πλησίασε τη θάλασσα και αναζήτησε ένα ασφαλές σημείο στα πολύ ρηχά ή δίπλα στο νερό. Μπορεί να είναι ένα επίπεδο βραχάκι, μια μικρή φυσική κοιλότητα ή ένα σημείο όπου το κύμα φτάνει απαλά και ύστερα υποχωρεί.
Κοίταξε γύρω σου.
Πού θα μπορούσε να στηθεί η παράστασή σου;
Ποιο βράχο θα χρησιμοποιούσες ως σκηνή;
Πού θα καθόταν το κοινό;
Από ποιο σημείο θα εμφανίζονταν οι ήρωες;
Μην φανταστείς μια κανονική θεατρική σκηνή με κουρτίνες και καθίσματα.
Εδώ η αυλαία είναι το κύμα.
Τα φώτα είναι οι αντανακλάσεις του ήλιου.
Τα σκηνικά είναι όσα έχει ήδη δημιουργήσει η φύση.
Τώρα διάλεξε τους ηθοποιούς σου.
Ένα μακρόστενο βότσαλο μπορεί να γίνει ταξιδιώτης.
Ένα λευκό κοχύλι μπορεί να γίνει βασίλισσα της θάλασσας.
Ένα μικρό ξύλο μπορεί να γίνει βάρκα, γέφυρα ή ραβδί.
Ένα σκούρο βότσαλο μπορεί να γίνει βράχος που μιλά.
Ένα φύκι που έχει ξεβραστεί στην ακτή μπορεί να γίνει μανδύας, δάσος ή θαλάσσιο πλάσμα.
Τοποθέτησε τα αντικείμενα μπροστά σου και παρατήρησέ τα.
Ποιο από αυτά μοιάζει να έχει χαρακτήρα;
Ποιο φαίνεται ήρεμο;
Ποιο μοιάζει θυμωμένο ή φοβισμένο;
Ποιο θα μπορούσε να κρύβει ένα μυστικό;
Δώσε σε κάθε αντικείμενο έναν ρόλο.
Η ιστορία σου μπορεί να αρχίζει κάπως έτσι:
Ένα μικρό βότσαλο ζούσε για χρόνια στην ίδια ακτή. Κάθε μέρα έβλεπε τα καΐκια να περνούν, αλλά δεν είχε ταξιδέψει ποτέ. Ώσπου ένα κύμα έφερε μπροστά του ένα παράξενο κοχύλι που έλεγε πως γνώριζε τον δρόμο προς ένα κρυμμένο νησί.
Ή ίσως η ιστορία σου να μιλά για ένα κοχύλι που έχασε τη φωνή του.
Για έναν φάρο που φοβόταν το σκοτάδι.
Για δύο νησιά που ήθελαν να συναντηθούν.
Για ένα ψάρι που ονειρευόταν να γίνει μουσικός.
Για ένα βότσαλο που δεν ήθελε να μοιάζει με κανένα άλλο.
Διάλεξε μια απλή ιστορία με τρία μέρη.
Η αρχή
Παρουσίασε τον ήρωα και τον τόπο.
Ποιος είναι;
Πού βρίσκεται;
Τι επιθυμεί;
Η δυσκολία
Κάτι συμβαίνει και αλλάζει την ηρεμία του.
Έρχεται ένα δυνατό κύμα;
Χάνεται ένα αντικείμενο;
Εμφανίζεται ένας άγνωστος ταξιδιώτης;
Οι ήρωες διαφωνούν;
Κάποιος χρειάζεται βοήθεια;
Το τέλος
Οι ήρωες πρέπει να πάρουν μια απόφαση.
Θα συνεργαστούν;
Θα συνεχίσουν το ταξίδι;
Θα επιστρέψουν κάτι στη θάλασσα;
Θα μάθουν να ακούν ο ένας τον άλλον;
Τώρα άρχισε την παράσταση.
Μετακίνησε απαλά τα βότσαλα και τα κοχύλια επάνω στο βράχο. Άλλαξε τη φωνή σου για κάθε χαρακτήρα. Άφησε μικρές παύσεις, ώστε να ακούγεται η θάλασσα ανάμεσα στις φράσεις.
Δεν χρειάζεται να μιλάς συνεχώς.
Μερικές φορές ο ήχος του κύματος μπορεί να γίνει η απάντηση ενός ήρωα.
Ένα βότσαλο μπορεί να πέσει απαλά στο νερό και να σημαίνει πως κάποιος έφυγε για ταξίδι. Ένα κοχύλι μπορεί να πλησιάσει την ακτή μαζί με το κύμα και να μοιάζει σαν να φτάνει από μακριά. Ένα ξύλο μπορεί να κινηθεί επάνω στο νερό και να γίνει μικρό καράβι.
Παρατήρησε τι συμβαίνει όταν η φύση αλλάζει το σχέδιό σου.
Αν ένα κύμα μετακινήσει έναν ηθοποιό, μην σταματήσεις την παράσταση.
Κάνε αυτή την αλλαγή μέρος της ιστορίας.
Ίσως ο ήρωας παρασύρθηκε.
Ίσως το ταξίδι άρχισε νωρίτερα.
Ίσως η θάλασσα αποφάσισε να αλλάξει το τέλος.
Μπορείς να παρουσιάσεις την ιστορία μόνο για εσένα ή να την καταγράψεις σε ένα σύντομο βίντεο. Κράτησε το κινητό σταθερό και άφησε στο πλάνο να φαίνονται τα αντικείμενα, το νερό και οι κινήσεις των μικρών ηθοποιών.
Η παράστασή σου μπορεί να κρατήσει μόνο ένα ή δύο λεπτά.
Δεν χρειάζεται σκηνικό κείμενο ούτε απομνημόνευση. Χρειάζεται μόνο μια μικρή ιστορία, λίγη φαντασία και η διάθεση να αφήσεις τη θάλασσα να συμμετάσχει.
Στο τέλος, δώσε τίτλο στο έργο σου.
Μπορείς να το ονομάσεις:
Το κοχύλι που έχασε τη φωνή του
Το τελευταίο ταξίδι του βότσαλου
Η συνάντηση των δύο νησιών
Το μυστικό κάτω από το κύμα
Όταν η θάλασσα ανέβηκε στη σκηνή
Ύστερα συμπλήρωσε γραπτά ή προφορικά:
«Ο βασικός ήρωας της παράστασής μου ήταν…»
«Το πρόβλημα που αντιμετώπισε ήταν…»
«Η θάλασσα άλλαξε την ιστορία όταν…»
«Το μήνυμα της παράστασης είναι…»
Πριν απομακρυνθείς, άφησε τον χώρο όπως τον βρήκες. Επέστρεψε τα βότσαλα στην ακτή και μην αφήσεις σχοινιά, πλαστικά, χρώματα ή άλλα ξένα υλικά.
Οι ηθοποιοί επιστρέφουν στη θέση τους.
Η σκηνή αδειάζει.
Το κύμα περνά ξανά πάνω από τον βράχο και σβήνει τα ίχνη της παράστασης.
Όμως η ιστορία παραμένει.
Στη μνήμη σου, στη φωνή σου και σε εκείνη τη μικρή στιγμή κατά την οποία η θάλασσα δεν ήταν μόνο θάλασσα.
Ήταν θέατρο.