Σήμερα η θάλασσα δεν θα γίνει μόνο το θέμα του έργου σου.
Θα γίνει το εργαστήριό σου, το φόντο σου και, για λίγη ώρα, η δική σου υπαίθρια γκαλερί.
Περπάτησε προσεκτικά κοντά στην ακτή και αναζήτησε ένα χαμηλό, επίπεδο βραχάκι. Μπορεί να βρίσκεται δίπλα στο νερό ή μέσα στα πολύ ρηχά, σε σημείο ασφαλές, όπου μπορείς να σταθείς χωρίς να γλιστράς και χωρίς να σε παρασύρει το κύμα.
Κοίταξέ το σαν να είναι ένας άδειος καμβάς.
Τι σχήμα έχει;
Πού πέφτει το φως;
Ποιο σημείο βρέχεται από το νερό;
Ποιες γραμμές, ρωγμές και αποχρώσεις υπάρχουν ήδη επάνω του;
Δεν χρειάζεται να καλύψεις το βράχο. Το έργο σου μπορεί να συνομιλήσει με όσα υπάρχουν ήδη εκεί.
Τώρα παρατήρησε τα βότσαλα γύρω σου.
Άλλα είναι λευκά, άλλα γκρίζα, μαύρα, καφέ ή κοκκινωπά. Άλλα είναι στρογγυλά και λεία, ενώ άλλα έχουν γωνίες, νερά και μικρά σημάδια. Διάλεξε λίγα βότσαλα που βρίσκονται ελεύθερα στην ακτή, χωρίς να μετακινήσεις οργανισμούς, φύκια που είναι προσκολλημένα ή ό,τι αποτελεί κατοικία κάποιου θαλάσσιου πλάσματος.
Πάρε μόνο όσα χρειάζεσαι για τη σύνθεσή σου.
Μπορείς τώρα να αρχίσεις να τα τοποθετείς επάνω στο επίπεδο βραχάκι.
Μην αποφασίσεις αμέσως τι θα φτιάξεις. Άφησε πρώτα τα σχήματα να σε οδηγήσουν.
Ένα μακρόστενο βότσαλο μπορεί να γίνει βάρκα.
Ένα μικρό λευκό βότσαλο μπορεί να γίνει πανί.
Μια σειρά από σκούρες πέτρες μπορεί να γίνει κύμα, μονοπάτι ή ακτογραμμή.
Ένας κύκλος από βότσαλα μπορεί να θυμίζει ήλιο, νησί ή αρχαίο ψηφιδωτό.
Μετακίνησέ τα, άλλαξε τη θέση τους, πλησίασέ τα ή άφησε ανάμεσά τους κενό.
Το κενό είναι κι αυτό μέρος της εικόνας.
Σκέψου τι θέλεις να γεννηθεί επάνω στον βράχο:
ένα μικρό νησί,
ένα καΐκι που ταξιδεύει,
ένα ψάρι,
ένα ανθρώπινο πρόσωπο,
ένας ήλιος που βυθίζεται,
ένα σύμβολο,
ή μια αφηρημένη σύνθεση μόνο με γραμμές, κύκλους και χρώματα.
Μπορείς ακόμη να προσθέσεις λίγη άμμο, ένα πεσμένο φύλλο, ένα άδειο κοχύλι ή ένα μικρό ξύλο που έχει ξεβράσει η θάλασσα. Δεν χρειάζεσαι κόλλα, χρώματα ή μόνιμα υλικά. Το έργο σου θα παραμείνει εφήμερο, όπως ένα σχέδιο που το εμπιστεύεσαι για λίγο στο τοπίο.
Κάνε ένα βήμα πίσω και κοίταξέ το.
Πώς αλλάζει όταν το βλέπεις μαζί με τη θάλασσα;
Πώς αντανακλάται το φως στα βρεγμένα βότσαλα;
Τι συμβαίνει όταν ένα μικρό κύμα φτάνει κοντά στη σύνθεση;
Μήπως το νερό μετακινεί ένα βότσαλο και γίνεται, χωρίς να το έχεις σχεδιάσει, συνδημιουργός του έργου σου;
Άφησε τη θάλασσα να συμμετάσχει.
Ίσως η σύνθεσή σου να μη μείνει ακριβώς όπως την έφτιαξες. Αυτό δεν σημαίνει ότι χάλασε. Σημαίνει ότι άλλαξε. Η εικαστική δημιουργία μέσα στη φύση δεν είναι πάντα ακίνητη. Το φως, ο αέρας και το νερό μπορούν να μεταμορφώσουν το έργο.
Φωτογράφισέ το από διαφορετικές οπτικές γωνίες.
Από ψηλά, ώστε να μοιάζει με ψηφιδωτό.
Από χαμηλά, ώστε πίσω του να φαίνεται ο ορίζοντας.
Από κοντά, για να φαίνονται οι υφές των βότσαλων.
Ή τη στιγμή που το κύμα πλησιάζει.
Δώσε έναν τίτλο στη σύνθεσή σου.
Ίσως να την ονομάσεις:
Το νησί που εμφανίστηκε για λίγο
Ψηφιδωτό του κύματος
Η βάρκα πάνω στον βράχο
Χρώματα που έφερε η θάλασσα
Ένα έργο πριν από το επόμενο κύμα
Στο τέλος, γράψε ή ηχογράφησε μερικές φράσεις:
«Το πρώτο βότσαλο που διάλεξα ήταν…»
«Η σύνθεσή μου άρχισε να μοιάζει με…»
«Η θάλασσα άλλαξε το έργο μου όταν…»
«Αν αυτή η εικόνα είχε μια ιστορία, θα έλεγε…»
Πριν φύγεις, μπορείς να αφήσεις τα βότσαλα ξανά ελεύθερα στην ακτή, χωρίς να παραμείνει τίποτε ξένο ή μόνιμο επάνω στον βράχο.
Το έργο σου δεν χάνεται.
Έχει μείνει στη φωτογραφία, στη μνήμη σου και στη στιγμή κατά την οποία ένα απλό βραχάκι έγινε καμβάς, τα βότσαλα έγιναν εικόνα και η θάλασσα έγινε μέρος της δημιουργίας σου.