Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Καθαρά Δευτέρα: Η Ημέρα της Αφετηρίας

 Μετάβαση – Συμβολική Κάθαρση – Νέα Αρχή

Υπάρχουν ημέρες που γεμίζουν με γεγονότα. Υπάρχουν ημέρες που γεμίζουν με νόημα. Η Καθαρά Δευτέρα ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Δεν επιβάλλει δράση. Δεν οργανώνει σκηνές. Δεν απαιτεί χειροκρότημα. Προσφέρει κάτι πιο απαιτητικό: ένα κατώφλι. Στέκεται ανάμεσα σε αυτό που ήμασταν και σε αυτό που μπορούμε να γίνουμε. Όχι ως ρήξη. Αλλά ως μετάβαση.

Τι σημαίνει «καθαρό ξεκίνημα»;

Η λέξη «καθαρό» δεν υπόσχεται τελειότητα. Δεν διαγράφει το παρελθόν. Δεν ακυρώνει τα λάθη. Μιλά για πρόθεση. Καθαρό ξεκίνημα είναι η στιγμή που αναγνωρίζουμε τι μας βαραίνει — χωρίς να το καταδικάζουμε — και επιλέγουμε συνειδητά τι αξίζει να συνεχίσει μαζί μας. Είναι μια ήσυχη μετατόπιση: από τον θόρυβο στην επίγνωση, από την αδράνεια στην επιλογή, από τη συνήθεια στη συνειδητότητα. Ο κόσμος δεν αλλάζει μέσα σε μία ημέρα. Αλλάζει όμως ο τρόπος που στεκόμαστε απέναντί του. Αυτό είναι αρκετό για μια αρχή.

Τα σύμβολα της μετάβασης

Ο χαρταετός δεν είναι απλώς παιχνίδι. Είναι άσκηση αποδέσμευσης. Δένουμε ένα σκοινί για να αφήσουμε κάτι να ανέβει ψηλά. Μαθαίνουμε πως η ελευθερία δεν είναι φυγή· είναι σχέση. Η λαγάνα δεν είναι απλώς έθιμο. Είναι επιστροφή στο απλό. Μια υπενθύμιση ότι η αφθονία δεν βρίσκεται στην υπερβολή, αλλά στην επίγνωση του αναγκαίου. Η έξοδος στη φύση δεν είναι μόνο εκδρομή. Είναι μετακίνηση από το κλειστό στο ανοιχτό. Από το περιορισμένο στο ευρύ. Από το «μέσα» στο «μαζί». Κάθε σύμβολο λειτουργεί σαν ερώτημα: Τι θέλουμε να ανυψώσουμε; Τι θέλουμε να απλοποιήσουμε; Τι θέλουμε να ανοίξουμε;

Τι αφήνουμε πίσω; Τι κρατάμε;

Καμία κάθαρση δεν είναι άρνηση του παρελθόντος. Είναι επιλογή προτεραιοτήτων. Ίσως αφήνουμε:

  • μια συνήθεια που μας περιορίζει,

  • έναν τρόπο σκέψης που μας μικραίνει,

  • μια σιωπή που δεν μας προστατεύει πια.

Και κρατάμε:

  • μια αξία που μας στηρίζει,

  • μια ιδέα που μας εμπνέει,

  • την ικανότητα να ξαναρχίζουμε χωρίς φόβο.

Η νέα αρχή δεν είναι απόφαση ενθουσιασμού. Είναι πράξη ευθύνης.

Η Δευτέρα ως πολιτισμική αφετηρία

Οι κοινωνίες χρειάζονται τελετουργίες όχι για να επαναλαμβάνονται μηχανικά, αλλά για να θυμούνται ότι η αλλαγή είναι δυνατή. Η ημέρα αυτή δεν ζητά εντυπωσιασμό. Ζητά συνείδηση. Σε μια εποχή ταχύτητας, η παύση γίνεται πράξη αντίστασης. Σε μια εποχή υπερπληροφόρησης, η απλότητα γίνεται επιλογή σοφίας. Σε μια εποχή διάσπασης, η συλλογική έξοδος στη φύση γίνεται υπενθύμιση κοινότητας. Η Δευτέρα δεν είναι κενό πρόγραμμα. Είναι χώρος εσωτερικής ευθυγράμμισης.

🌿 Γέφυρα προς την Πολιτιστική Εβδομάδα

Αν η Δευτέρα είναι η αφετηρία, τότε όσα θα ακολουθήσουν δεν είναι απλώς δράσεις. Είναι συνέχειες μιας εσωτερικής απόφασης. Η μετάβαση που ξεκινά αθόρυβα σήμερα θα αποκτήσει φωνή τις επόμενες ημέρες. Η κάθαρση που επιλέγουμε συμβολικά θα γίνει δημιουργία, διάλογος, συνεργασία. Η νέα αρχή δεν θα μείνει ιδέα. Θα πάρει μορφή μέσα από τέχνη, λόγο, κίνηση, συνάντηση. Κάθε ημέρα της Πολιτιστικής Εβδομάδας μπορεί να ιδωθεί ως ένα ακόμη βήμα: Από τη σιωπή στην έκφραση. Από την πρόθεση στη δράση. Από το άτομο στη συλλογικότητα. Έτσι, η αργία γίνεται αφετηρία. Η παύση γίνεται ρυθμός. Η αρχή γίνεται πορεία.