Τελευταία Νέα

Τετάρτη, 21 Μαρτίου 2018

Το παιδί μου είναι υπερβολικά παρορμητικό — να ανησυχήσω;




'Ολοι μας έχουμε γίνει μάρτυρες περιστατικών με παιδιά που μονοπωλούν συζητήσεις ή παιδιά που αρπάζουν όποιο αντικείμενο βρουν σε άμεση διαθεσιμότητα, ακόμη και μετά από παρατήρηση να σταματήσουν να συμπεριφέρονται κατά αυτόν τον τρόπο.


 Πολλοί από εμάς, ίσως να έχουμε παρατηρήσει κάποιο παιδί που δεν φαίνεται να ξέρει πώς να περιμένει τη σειρά του ή ακόμη κάποιο παιδί που πρέπει οπωσδήποτε να κάνει πράγματα πρώτο, πριν από όλους τους άλλους. Είναι όλα αυτά τα παιδιά "κακότροπα", κατά το κοινώς λεγόμενο "κακομαθημένα", ή χρειάζονται κάποιου είδους κατεύθυνση, να τους δείξει κάποιος τον τρόπο πώς να ελέγχουν την παρορμητική τους φύση;

Στην προσπάθειά μας να προσεγγίσουμε τη "φυσιολογική" παρορμητική συμπεριφορά (non spectrum impulsiveness = παρορμητική συμπεριφορά εκτός φάσματος διαταραχών) παιδιών, θα ήταν χρήσιμο να συζητήσουμε με έναν δάσκαλο — πρόσωπο στη ζωή του παιδιού το οποίο, ακριβώς επειδή το συναναστρέφεται τουλάχιστον έξι ώρες την ημέρα, είναι σε θέση να μας εξηγήσει συμπεριφορές που μάλλον είναι δύσκολο να καταλάβουμε ή να διακρίνουμε. Το πιο πιθανό είναι να μας αναφέρει ένα κοινό καθημερινό θέαμα, όπως ένα παιδί να σπεύδει να βρεθεί πρώτο στη σειρά κατά την πρωινή προσευχή στο σχολείο ή να έχει την ανάγκη να σπρώξει κάποιο άλλο παιδί που προπορεύεται, επειδή θέλει να βρεθεί σε ένα συγκεκριμένο σημείο ή δίπλα σε κάποιον φίλο του. Ακολούθως, ξεκινά ένας κύκλος αταξίας που συμπαρασύρει τα υπόλοιπα παιδιά που βρίσκονται ήδη στη σειρά ακολουθώντας οδηγίες.

Αυτό που συχνά παρατηρείται σε παιδιά με αυτά τα χαρακτηριστικά, είναι να παραβλέπονται ή να αγνοούνται, κυρίως λόγω της περιπλοκότητας της κατάστασης. Η συνήθης αντιμετώπιση είναι να παραπέμπνται προς εξέταση για Διαταραχή Ελλειματικής Προσοχής – Υπερκινητικότητα (ADHD) ή Εναντιωματική Προκλητική Διαταραχή (ODD), απλώς για να διαπιστωθεί ότι το ενδεχόμενο να βρίσκονται σε οποιαδήποτε διαταραχή του φάσματος δεν υφίσταται.

Το εύλογο ερώτημα που προκύπτει επομένως είναι: Γιατί αυτά τα παιδιά δυσκολεύονται τόσο πολύ να διατηρήσουν τον αυτοέλεγχο; Υπάρχει κάτι άλλο που δεν έχει υποπέσει στην αντίληψή μας; Η απάντηση είναι: "όχι", απλά και ξεκάθαρα. Αυτό το είδος συμπεριφοράς είναι παρορμητική συμπεριφορά εκτός φάσματος. Παιδιά που εμφανίζουν αυτά τα χαρακτηριστικά, πρέπει να διδαχθούν ότι το να μπορείς να ελέγχεις τον εαυτό σου είναι κάτι που κάνεις εσύ για εσένα και όχι οι γονείς ή οι δάσκαλοί σου για λογαριασμό σου.

Συχνά, έχουμε την τάση να θεωρούμε ότι τα παιδιά είναι περισσότερο ανεπτυγμένα από αυτό που πραγματικά ισχύει — βλέπουμε ότι αναπτύσσονται σωματικά επειδή περπατούν, μιλούν, διαπληκτίζονται μαζί μας — ξεχνώντας ότι ο εγκέφαλος των μικρών παιδιών δεν έχει ολοκληρώσει την ανάπτυξή του (οι περισσότεροι ειδικοί υποστηρίζουν ότι ο εγκέφαλος είναι πιθανό να φτάσει στην ωριμότητα μέχρι την ηλικία των 25).

Επίσης, πολλές φορές πιστεύουμε ότι ο καταλληλότερος τρόπος να εξηγήσουμε στα παιδιά πώς να μάθουν για τον αυτοέλεγχο είναι μέσω ατελείωτων επιπλήξεων ή ακόμη και τιμωριών. Η αλήθεια είναι, όμως, ότι τα παιδιά εκπαιδεύονται με την ανακάλυψη και την επανάληψη οι οποίες συμβαίνουν αργά και σταθερά, καθόλη τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας.


Η συγγραφέας του βιβλίου "Stop Reacting and Start Responding" (Σταματήστε να Αντιδράτε και Αρχίστε να Ανταποκρίνεστε), Sharon Silver, μας συστήνει 7 τρόπους να αντιμετωπίσουμε την πρόκληση διδάσκωντας στα παιδιά μας τον αυτοέλεγχο.


Βοηθήστε το παιδί σας να αντιληφθεί τις παρορμήσεις του

Οι παρορμήσεις έχουν τη δυναμική να μας αποσυντονίζουν, μπλοκάροντας οποιαδήποτε λογική σκέψη και συνεπώς δημιουργώντας μια σχετική σύγχιση σε σχέση με τον τρόπο διαχείρησής τους. Από τη στιγμή που θα εντοπίσουμε την παρορμητική συμπεριφορά στο παιδί μας, αυτό που έχουμε να κάνουμε είναι να το βοηθήσουμε να μάθει για τον αυτοέλεγχο — σύμφωνα με τους ειδικούς, το πρώτο βήμα προς την αντιμετώπιση μιας "ιδιαίτερης" συμπεριφοράς, είναι να αναγνωρίσουμε ότι υφίσταται και να διακρίνουμε τα χαρακτηριστικά της.

Δώστε ακριβείς Κατευθύνσεις για αυτοέλεγχο

Το να εστιάζουμε στο γεγονός ότι η συμπεριφορά του παιδιού μας ήταν ανάρμοστη, είναι ανεπαρκές — πρέπει να του υποδείξουμε τι θέλουμε να κάνει. Για παράδειγμα, μπορούμε να πούμε: "Όταν καλείς έναν φίλο στο σπίτι, δεν γίνεται να μονοπωλείς όλα τα παιχνίδια. Σκέψου τέσσερα πράγματα που μπορείτε να κάνετε και παίξτε τα το ένα μετά το άλλο. Μοιραζόμαστε και σεβόμαστε την επιθυμία του άλλου". Άλλες σαφείς οδηγίες περιλαμβάνουν συστάσεις όπως: "Μπορείς να φας παγωτό, αφού τελειώσεις το γεύμα σου" ή "Πρώτα θα ολοκληρώσεις τα μαθήματα του σχολείου ή κάποια άλλη 'υποχρέωση', και μετά θα συναντηθείς με τους φίλους σου".

Μην "Κάνετε Κήρυγμα"


Τα παιδιά χρειάζονται χρόνο προκειμένου να επεξεργαστούν και να αφομοιώσουν αυτά που τους λέμε. Όταν επιπλήττουμε, τα παιδιά επιφορτίζονται με υπερβολικές πληροφορίες, μπερδεύονται και σταματούν να ακούν.

Να είστε Συνοπτικοί

Χρησιμοποιήστε απλές και περιεκτικές προτάσεις και διδακτική πρακτική. Εξηγήστε στο παιδί ότι η παρορμητική συμπεριφορά δεν είναι επιτρεπτή στον κόσμο των ενηλίκων, ιδιαίτερα σε χώρους όπως η δουλειά του μπαμπά ή της μαμάς, σε ένα εστιατόριο ή στη βιβλιοθήκη, καθώς υπάρχουν συνέπειες (π.χ. να απολυθούν ο μπαμπάς ή η μαμά, να ενοχληθούν οι άνθρωποι που βρίσκονται στον ίδιο χώρο ή να μας πουν να φύγουμε). Δείξτε δύο εικόνες, η μία να απεικονίζει ένα παιδί να ενοχλεί ένα συνομίληκό του και η άλλη κάποιο άλλο να επικοινωνεί ήρεμα με τους συνομιλήκους του. Επιβραβεύστε το παιδί όταν κάνει πράξη αυτά που του έχετε εξηγήσει.

Χρησιμοποιήστε Συμβολισμούς

Χρησιμοποιήστε συμβολισμούς υπενθύμισης. Για παράδειγμα, αν το παιδί σας δεν κάθεται να παίξει στον χώρο που του έχετε ζητήσει, χρησιμοποιήστε χρωματιστές κορδέλες και οριοθετήστε το πλαίσιο στο οποίο πρέπει να μείνει. Μείνετε μαζί του έξω από το περιθώριο, και αν φύγει από τον δικό του χώρο, πείτε του να ξαναμπεί και να μετρήσει μέχρι το 20. Με αυτόν τον τρόπο, ή κάποια παρεμφερή συμβολική κίνηση, αρχίζει σιγά σιγά να αντιλαμβάνεται τα όρια.

Να Είστε Πρόθυμοι να Επαναλαμβάνεστε

Προκειμένου να πετύχετε τον περιορισμό της παρορμητικής συμπεριφοράς στο παιδί σας, θα πρέπει πρωτίστως να του μάθετε να σκέφτεται πριν πράξει. Η διαδικασία αυτή απαιτεί επανάληψη των διδακτικών υποδείξεών σας. Η επανάληψη βοηθάει το παιδί να δεχτεί μια συμπεριφορά ως πάγια. Στην αρχή, μπορεί να αντιγράφει αυτό που βλέπει, κατά κάποιον τρόπο παθητικά, σαν να μιμείται, αλλά στη συνέχεια θα αρχίσει να αποκτά επίγνωση με αποτέλεσμα να ακολουθεί το μοτίβο "πρώτα σκέφτομαι, ύστερα πράττω".

Να Δίνετε "Δεύτερες Ευκαιρίες"


Τα παιδιά ανταποκρίνονται στη μάθηση πολύ πιο εύκολα μέσω εμπειριών, παρά μέσα από λόγια. Και σε αυτήν την περίπτωση, ο καλύτερος τρόπος να αυξήσουν τη διαδικασία μάθησης είναι η επανάληψη. Αφού ολοκληρώσετε μια διδακτική υπόδειξη και κάνετε τις απαραίτητες διορθώσεις, βεβαιωθείτε ότι έχετε δώσει στο παιδί σας μία (ακόμη και περισσότερες) ευκαιρία να προσπαθήσει ξανά — θα το βοηθήσετε να μην απογοητευτεί. Μάλιστα, η κίνηση αυτή λειτουργεί ως ανάπαυλα του μαθήματος.

Αν πιστεύτε ότι το παιδί σας δυσκολεύεται να κατανοήσει τον αυτοέλεγχο, ακόμη και αφού εσείς έχετε προσπαθήσει να το εκπαιδεύσετε σχετικά, μην διστάσετε να ζητήσε τη βοήθεια κάποιου ανθρώπου με εξειδικευμένες γνώσεις πάνω στο θέμα. Μπορείτε να αναζητήσετε, ακόμη και διαδικτυακά, σεμινάρια που παρέχουν διάφορες κατηγορίες ειδικών, όπως παιδοψυχολόγοι, παιδαγωγοί, οικογενειακοί σύμβουλοι. Το παιδί που βρίσκεται στην παιδική ηλικία, είναι απαραίτητο να μάθει πώς να ελέγχει τον εαυτό του τώρα, ώστε να μπορέσει να εφαρμόσει τον εσωτερικό αυτοελέγχο στην περίοδο της ζωής του που θα είναι πραγματικά σημαντικό — την εφηβεία.


Πηγή: http://www.womanly.gr/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Blogger Tips and TricksLatest Tips And TricksBlogger Tricks

Δίκτυα Εκπαιδευτικής Υποστήριξης