Τελευταία Νέα

Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2018

Η Παιδαγωγική αξιοποίηση του ψηφιακού βίντεο στην εκπαίδευση



Τα σημερινά παιδιά μεγαλώνουν σε μια on-line κοινωνία όπου η χρήση των νέων τεχνολογιών είναι αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητας. Έτσι είναι φυσικό η χρήση των ΤΠΕ στο εκπαιδευτικό περιβάλλον να παίζει πολύ σημαντικό ρόλο καθώς οι μαθητές είναι εγγράμματοι με τρόπο διαφορετικό από τις προηγούμενες γενιές. Οι δεξιότητες ανάγνωσης και γραφής απαιτούν μια νέα διάσταση, αφού τα παιδιά είναι ψηφιακοί ιθαγενείς (Prensky & Gee, 2006? Prensky & Heppell, 2008) και ως εκ τούτου είναι έτοιμα και ικανά να αντιμετωπίσουν τα πολυτροπικά κείμενα που κυριαρχούν στον σύγχρονο ψηφιακό κόσμο.
Η ίδια η έννοια «κείμενο» έχει αλλάξει. Εκτός από γλωσσικά, τα κείμενα στις μέρες μας είναι οπτικά, ακουστικά, συνδυάζουν εικόνα, ήχο, κίνηση (πολυτροπικά κείµενα) και για το λόγο αυτό απαιτούνται πρόσθετες δεξιότητες για να αποκωδικοποιηθούν. Νέες μορφές γραμματισμού έκαναν την είσοδο τους στην σχολική τάξη, ανάλογα µε το είδος του «κειμένου» το οποίο θα πρέπει να ερμηνεύσουμε ή να μεταδώσουμε. Μια τέτοια μορφή είναι ο οπτικός γραμματισμός, που ορίζεται ως η ικανότητα, όχι μόνο κατανάλωσης (χρήσης) και κριτικής αποτίμησης (Kress & Van Leeuwen, 2001) αλλά και δημιουργίας οπτικών εννοιών και παραγωγής οπτικών μηνυμάτων. Ένα από τα μέσα που παρέχει οπτικά μηνύματα είναι το ψηφιακό βίντεο.
ΤΟ ΨΗΦΙΑΚΟ ΒΙΝΤΕΟ
Τα τελευταία χρόνια το ψηφιακό βίντεο βρίσκει εφαρμογή σε πάρα πολλούς τομείς κι έτσι παρατηρείται ένα αυξανόμενο ενδιαφέρον για τη χρήση και τη δημιουργία του, σε όλους τους χώρους της εκπαίδευσης. Η χρήση του βίντεο στην εκπαίδευση δεν είναι καινούρια -το οπτικοακουστικό υλικό άρχισε να χρησιμοποιείται ως εκπαιδευτικό µέσο από τη δεκαετία του ’50- ωστόσο η αξιοποίησή του στη σχολική τάξη ως παιδαγωγικό εργαλείο στα πλαίσια της ενεργητικής μάθησης είναι ακόμη στην αρχή.
Έχοντας το πλεονέκτημα του συνδυασμού λόγου, ήχου και εικόνας, το βίντεο έχει χρησιμοποιηθεί σε διάφορα εκπαιδευτικά πλαίσια υποστήριξης της μάθησης (Bates, 1985) ως ένα δυναμικό εργαλείο οπτικοποίησης, αφήγησης, αφαίρεσης και αναγνώρισης καθώς η έλξη που η εικόνα ασκεί στους μαθητές, κερδίζει την προσοχή τους και δυναμώνει την μαθησιακή εμπειρία. Γι’ αυτό και σήμερα, με την χρήση των tablets, των κινητών τηλεφώνων, των ψηφιακών φωτογραφικών μηχανών που συναγωνίζονται μεταξύ τους για τις υψηλής ανάλυσης κάμερες που διαθέτουν, το ψηφιακό βίντεο προσφέρει σημαντικές ευκαιρίες διδασκαλίας και μάθησης σε πολλά διδακτικά αντικείμενα και στην τυπική, άτυπη και εξ-αποστάσεως εκπαίδευση. Παράλληλα, μέσω του διαδικτύου, ο καθένας μπορεί να έχει πρόσβαση και να προβάλει εκατομμύρια έτοιμων ψηφιακών πόρων (ταινίες και τηλεοπτικά κλιπ, εκπαιδευτικά βίντεο κ.α.) αλλά και να δημιουργήσει δικά του βίντεο με τη βοήθεια ψηφιακών εργαλείων και λογισμικού (ταινίες μικρού μήκους, animation, μικροδιδασκαλίες κ.α.).
Ως μέσο καταγραφής οπτικοακουστικού λόγου το βίντεο επιδιώκει και πετυχαίνει τη διατύπωση νοημάτων, τα οποία μένει να αποκωδικοποιήσει ο θεατής. Με την εξέλιξη της ψηφιακής τεχνολογίας να έχει μειώσει σημαντικά το κόστος παραγωγής, το βίντεο μπορεί εύκολα να χρησιμοποιηθεί στην σχολική τάξη με στόχο την καταγραφή και ανάλυση αλληλεπιδράσεων (Pea & Hay, 2002) αλλά και την ανάπτυξη της κριτικής σκέψης, της δημιουργικότητας και της συνεργατικής μάθησης (BECTA, 2004).
ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ BACKGROUND
Η χρήση του βίντεο στην εκπαίδευση αρχικά συνδέθηκε με την κλασική παιδαγωγική προσέγγιση της κατά μέτωπο διδασκαλίας ή της απλής μετάδοσης. Ωστόσο από τη δεκαετία του ΄50 οι Hoban & van Ormer (1951) πρότειναν την ιδέα ότι ένα βίντεο με κατάλληλο περιεχόμενο θα μπορούσε να είναι τόσο καλό όσο ο δάσκαλος για να επικοινωνήσει γεγονότα ή να κάνει μια επίδειξη διαδικασίας. Ο Dale θεώρησε ότι ο δάσκαλος δεν αποτελεί τη μοναδική πηγή γνώσης και σύμφωνα με το διαισθητικό μοντέλο του, οι μαθητές μαθαίνουν καλύτερα όταν «κάνουν» παρά όταν απλά παρατηρούν ή διαβάζουν. Στην κορυφή του κώνου του Dale βρίσκονται εμπειρίες όπως η ανάγνωση, η οποία είναι περισσότερο απομακρυσμένη από την πραγματική ζωή. Κατά την ευρεία βάση του κώνου τοποθετούνται οι πλαισιωμένες εμπειρίες μάθησης.


Η διαδραστική χρήση του βίντεο παιδαγωγικά «ακουμπάει» στη θεωρία του κονστρουκτιβισμού, σύμφωνα με την οποία ο άνθρωπος κατασκευάζει τη δική του αντίληψη για τον κόσμο, δημιουργώντας το δικό του νοητικό μοντέλο μέσα από την εμπειρία. Η διαδραστικότητα αποτελεί βασικό στοιχείο του κονστρουκτιβισμού στο επίπεδο του ελέγχου, της επιλογής και της πρόσβασης σε μαθησιακούς πόρους αλλά και στις εμπειρίες που επιτρέπουν στο μαθητή να κατασκευάσει με ενεργό τρόπο την κοσμοθεωρία του (Bijnens et al,n.d).
Η προσέγγιση αυτή έγινε εντονότερη με την εμφάνιση του βίντεο συνεχούς ροής (video streaming) στα τέλη της προηγούμενης δεκαετίας. Η σημερινή παιδαγωγική πρόκληση για τους εκπαιδευτικούς που χρησιμοποιούν αυτό το μέσο ξεπερνά το απλό μοντέλο της επίδειξης/μετάδοσης ή ακόμα και του συνεργατικού τρόπου που προτείνει ο κονστρουκτιβισμός. Οι Kearsley και Schneiderman (1998), εισήγαγαν τη θεωρία της δέσμευσης (engagement) υποστηρίζοντας ότι οι μαθητές θα πρέπει «ουσιαστικά να ασχολούνται με δραστηριότητες μάθησης μέσω της αλληλεπίδρασης με τους άλλους σε αξιόλογες εργασίες». Στην περίπτωση αυτή η ποιότητα της αλληλεπίδρασης και της εμπλοκής μεταξύ εκπαιδευτικών, μαθητών και μαθησιακών πόρων, είναι πιθανώς σημαντικότερη για την εμπειρία της μάθησης από την αλληλεπίδραση όταν αυτή γίνεται αντιληπτή ως μια μεμονωμένη γνωστική διαδικασία (Bijnens et al,n.d).
Η δέσμευση όπως περιγράφεται από τους Kearsley και Schneiderman ενσωματώνει σαφώς μια πιο κοινωνική μορφή μάθησης, στην οποία διανέμεται ο έλεγχος των μαθησιακών πόρων και επιμερίζεται μεταξύ της εκπαιδευτικής κοινότητας. Η ικανότητα να συνδυαστεί το ψηφιακό βίντεο με άλλα εργαλεία από το διαδίκτυο προώθησε τη χρήση του ως ένα εκπαιδευτικό εργαλείο που επικεντρώνεται στη δραστηριότητα των μαθητών μέσω της συνεργασίας και της επικοινωνίας.
Οι παιδαγωγικές αλλαγές συνοψίζονται στον παρακάτω πίνακα:

ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΑ ΟΦΕΛΗ ΤΗΣ ΧΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΨΗΦΙΑΚΟΥ ΒΙΝΤΕΟ
Έρευνες έχουν αποδείξει ότι τα παιδαγωγικά πλεονεκτήματα που προέρχονται από την χρήση του ψηφιακού βίντεο είναι πολλά.
Διευκόλυνση της σκέψης και επίλυσης προβλημάτων
Οι Shepard και Cooper (1982) αλλά και οι Mayer και Gallini (1990) συνέδεσαν την οπτική απόδειξη με τη διαδικασία της μνήμης, και την ανάκληση της νέας γνώσης. Ο Allam (2006) παρατήρησε ότι η δημιουργική πρόκληση της χρήσης κινούμενης εικόνας και ήχου με σκοπό να επικοινωνήσει ένα θέμα είναι πολύ ενδιαφέρουσα και διορατική. Προσθέτει επίσης ότι ενεργοποιεί τους μαθητές στο να αποκτήσουν μια σειρά από μεταβιβάσιμες δεξιότητες ειδικά όταν το σκηνοθετούν οι ίδιοι. Αυτές περιλαμβάνουν τις δεξιότητες της έρευνας, της συλλογικής εργασίας, της επίλυσης προβλημάτων, της απόκτησης οργανωτικών ικανοτήτων. (Bijnens, ND).
Υποστήριξη μέσω αυθεντικής μάθησης
Σε ορισμένες περιπτώσεις, το βίντεο μπορεί να είναι το ίδιο καλός εκπαιδευτής στο να μεταδώσει γεγονότα ή να κάνει επίδειξη μιας διαδικασίας υποστηρίζοντας την αυθεντική μάθηση. Ο μαθητής σε αυτή την περίπτωση, μπορεί να δει πολύπλοκες κλινικές ή μηχανικές διαδικασίες όσες φορές χρειάζεται. Επιπλέον, οι διαδραστικές λειτουργίες των σύγχρονων web-based συσκευών αναπαραγωγής πολυμέσων μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την προώθηση της προσέγγισης της «ενεργούς προβολής» (Galbraith, 2004).
Εμπνέει και βοηθά στην εμπλοκή των μαθητών στην εκπαιδευτική διαδικασία
Πιο πρόσφατα, οι Willmot, et al (2012) απέδειξαν ότι υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις πως η χρήση του ψηφιακού βίντεο μπορεί να εμπνεύσει και να εμπλέξει τους μαθητές όταν ενσωματώνεται σε δραστηριότητες μαθητοκεντρικής μάθησης μέσω:
• αυξημένων κινήτρων για το μαθητή
• βελτίωσης της μαθησιακής εμπειρίας
• υψηλότερης βαθμολογίας
• δυναμικής ανάπτυξης, της σε βάθος μάθησης του αντικειμένου
• ανάπτυξης της αυτονομίας του μαθητή
• ενίσχυσης των επικοινωνιακών δεξιοτήτων
• μαθησιακών πόρων για μελλοντική χρήση σε ομάδες εργασίας
• απόκτησης κριτικής αξιολόγησης
• καλλιέργειας των ικανοτήτων για δημιουργική παραγωγή
ΧΡΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΨΗΦΙΑΚΟΥ ΒΙΝΤΕΟ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
Η αξιοποίηση του βίντεο στην εκπαιδευτική διαδικασία έχει σαν αποτέλεσμα να υιοθετηθούν αυθεντικές μαθησιακές δραστηριότητες που εντάσσονται σε διαδικασίες επίλυσης προβλημάτων του πραγματικού κόσμου, γεφυρώνοντας το χάσμα που υπάρχει ανάμεσα στο στείρο περιβάλλον του σχολείου και την κοινωνία. Με αυτό τον τρόπο δίνεται στο μαθητή η δυνατότητα αλληλεπίδρασης με το βίντεο, ώστε να είναι επιτρεπτή όχι μόνο η αναζήτηση και θέασή του αλλά και η επεξεργασία (Παπαδημητρίου,2011) και δημιουργία του.
Μερικές από τις χρήσεις του βίντεο στην εκπαίδευση είναι:
1. Εκπαιδευτικά βίντεο
Το βίντεο χρησιμοποιείται για να δείξει τη μέθοδο, τις διαδικασίες και τα στάδια μιας συγκεκριμένης εργασίας. Επίσης αποτελεί μέθοδο επίδειξης για να παρουσιάσει εμπειρογνώμονες ή μαθητευόμενους στην πράξη. Το εκπαιδευτικό βίντεο έχει μακρά ιστορία στον τομέα της εκπαίδευσης, αλλά ένα σημαντικό πλεονέκτημα της σημερινής ψηφιακής μορφής του είναι ότι μια γραμμική αφήγηση δεν είναι πλέον αναγκαία. Έτσι οι χρήστες μπορούν να επιλέξουν από μια γκάμα επεισοδίων ανάλογα με το επίπεδο και την ανάγκη τους. Τα καλύτερα παραδείγματα για την χώρα μας είναι:
Το «Φωτόδεντρο / Εκπαιδευτικά Βίντεο» αποτελεί το Πανελλήνιο Αποθετήριο Εκπαιδευτικών Βίντεο για την Πρωτοβάθμια και τη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Είναι στη διεύθυνση http://photodentro.edu.gr/video και είναι ανοιχτό για χρήση από όλους, μαθητές, δασκάλους, καθηγητές, γονείς αλλά και από κάθε ενδιαφερόμενο. Φιλοξενεί μικρής διάρκειας βίντεο (έως 10΄), τα οποία εξυπηρετούν εκπαιδευτικούς στόχους της Α/βάθμιας & Β/βάθμιας Εκπαίδευσης, τα οποία είναι κατάλληλα για αξιοποίηση μέσα στη σχολική τάξη και μπορούν να ενταχθούν σε εκπαιδευτικές δραστηριότητες για την υποστήριξη της διδασκαλίας και της μάθησης (Megalou & Kaklamanis, 2013).
Η «Εκπαιδευτική Ραδιοτηλεόραση», που εκτός από τα προσφερόμενα εκπαιδευτικά βίντεο, ενθαρρύνει μαθητές και εκπαιδευτικούς -μέσω διαγωνισμών ψηφιακής δημιουργίας– να συνεργαστούν και να δημιουργήσουν νέο ψηφιακό περιεχόμενο. Οι δραστηριότητές της περιστρέφονται γύρω από τον δικτυακό τόπο www.edutv.gr, όπου οι επισκέπτες μπορούν να δουν τις ταινίες σε πραγματικό χρόνο (βίντεο ροής-streaming) ή να τις «κατεβάσουν» στον υπολογιστή (βίντεο κατ’ απαίτηση-video on demand) ή ακόμη και να τις ενσωματώσουν σε Περιβάλλοντα Διαχείρισης Μάθησης (LMS), αξιοποιώντας με τον τρόπο αυτό μία σειρά ψηφιακών υπηρεσιών (Παπαδημητρίου, 2014).
2. Συνέντευξη ή παρουσίαση ενός ειδικού
Καθώς η επίσκεψη ενός ειδικού ως προσκεκλημένου ομιλητή στην τάξη από τεχνική άποψη μπορεί να είναι δύσκολη, η παρουσίαση του σε βίντεο αποτελεί μια πολύ καλή λύση. Στην περίπτωση αυτή ο παιδαγωγικός στόχος είναι συνήθως η αναπλαισιώση της μάθησης μέσω της γνώσης και των ιδεών που προέρχονται από έναν επαγγελματία/εμπειρογνώμονα. Τέτοιες εκδηλώσεις χρησιμοποιούνται για να προκληθεί περαιτέρω συζήτηση σε σχέση με το περιεχόμενο του βίντεο, το οποίο γίνεται σημείο αναφοράς για τους συμμετέχοντες. Τα mark-up εργαλεία είναι πολύ χρήσιμα ώστε να μπορούν μαθητές και καθηγητές να επισυνάπτουν σχόλια σε συγκεκριμένα σημεία του βίντεο αλλά και ηχητικά κομμάτια (audio track) (Wallace και Donald, 2006).
3. Βίντεο μελέτης περίπτωσης / προσομοιώσεις / παιχνίδια ρόλων
Η πρόθεση της χρήσης του βίντεο είναι να προσομοιώσει ένα συμβάν, όπως ένα εργαστηριακό πείραμα όπου η ασφάλεια των συμμετεχόντων θα μπορούσε δυνητικά να είναι σε κίνδυνο. Επίσης είναι δυνατόν οι εκπαιδευόμενοι να συμμετάσχουν σε ένα παιχνίδι ρόλων με τη μορφή μελέτης περίπτωσης, όπου μπορούν να πειραματιστούν με διαφορετικές απαντήσεις και συμπεριφορές. Αναλύοντας αυτές τις συμπεριφορές, οι μαθητές καταφέρνουν να κατανοήσουν καλύτερα τα θέματα που εξετάζονται. Το βίντεο σε αυτήν την περίπτωση προσφέρει το πλαίσιο «της πραγματικής ζωής», με συναισθηματικό αντίκτυπο.
4. Βιντεοσκόπηση πραγματικών γεγονότων
Ο σκοπός εδώ είναι το βίντεο να συλλάβει μια ενέργεια που δεν μπορεί να μεταφερθεί στην τάξη. Αυτό μπορεί να ισχύει για οποιοδήποτε εξωτερικό γεγονός ή κατάσταση όπως για παράδειγμα οι εκπαιδευτικές εκδρομές. Το βίντεο παρέχει πρόσβαση σε εκδηλώσεις στις οποίες είναι δύσκολο να συμμετέχουν μεγάλες ομάδες μαθητών, όπως κλινικές δοκιμές ή επισκέψεις σε βιομηχανικά περιβάλλοντα. Με τον τρόπο αυτό μπορούν να μεταφερθούν εύκολα γεγονότα της πραγματικής ζωής με σκοπό την παρατήρηση, την ερμηνεία και την συζήτηση. Η πρόσβαση σε εξωτερικές εμπειρίες μπορεί να προσφέρει ευκαιρίες για αναπλαισιοποίηση και μεταφορά γνώσης.
5. Απόκτηση δεξιοτήτων παρουσίασης
Η χρήση του βίντεο με δυνατότητα διαμόρφωσης χρησιμοποιείται εδώ και πολλά χρόνια για την ενίσχυση πρακτικών δεξιοτήτων των εκπαιδευόμενων, κυρίως φοιτητών (καθηγητών, ιατρικής, θεάτρου, πωλήσεων κ.α) (Millar, 2005). Στόχος είναι η βελτίωση των επιδόσεων ατόμων και ομάδων μέσα από τον προβληματισμό και τη συζήτηση. Ο Strathie (2006) σημειώνει ότι αυτή η προσέγγιση προωθεί την αυτοκατευθυνόμενη μάθηση, αυξάνει τα κίνητρα, και ενεργοποιεί τους μαθητές να βρουν τις δικές τους λύσεις, αυξάνοντας έτσι την αυτοπεποίθηση. Παρά το γεγονός ότι καθοδηγείται, ο μαθητής είναι ισότιμος εταίρος σε αυτή τη διαδικασία. Τα βίντεο αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως μέρος των e-portfolio για την αξιολόγηση των μαθητών.
6. Οι μαθητές δημιουργούν τα δικά τους βίντεο
Μέχρι στιγμής, έχουμε συζητήσει σε μεγάλο βαθμό το πώς οι εκπαιδευτικοί μπορούν να δημιουργήσουν και να χρησιμοποιήσουν το βίντεο. Ωστόσο, παιδαγωγικά, η παραγωγή μικρών βίντεο με τους μαθητές αποτελεί την κορυφή στην χρήση του βίντεο. Σύμφωνα με τον Dale, οι μαθητές έτσι «πραγματοποιούν οι ίδιοι την διαδικασία» κι αυτό μπορεί να θεωρηθεί ως το πλέον αποτελεσματικό πλαίσιο μάθησης. Ο Allam (2006) παρατηρεί ότι η δημιουργική πρόκληση από τη χρήση κινούμενων εικόνων και ήχου, επιτρέπει στους μαθητές να αποκτήσουν μέσα από την επαφή με τη σκηνοθεσία, μια σειρά από μεταβιβάσιμες δεξιότητες : μεθοδικότητα στην έρευνα, συλλογικότητα στην εργασία, επίλυση προβλημάτων και απόκτηση οργανωτικών ικανοτήτων. Απαραίτητο φυσικά, είναι να επιτευχθεί μια ισορροπία μεταξύ της γνώσης για τον κινηματογράφο και της απόκτησης γνώσεων σχετικών με το θέμα που το βίντεο πραγματεύεται. Από παιδαγωγική σκοπιά, η εστίαση βρίσκεται στο μαθητή και έτσι διευρύνεται η ιδέα, ο μαθητής να καταστεί συνδημιουργός της γνώσης.
Συμπεράσματα
To συμμετοχικό μοντέλο μάθησης παρέχει μια χρήσιμη προοπτική για την επέκταση της χρήσης του βίντεο στην εκπαίδευση με διαδραστικούς, ολοκληρωμένους, και δημιουργικούς τρόπους. Εξίσου σημαντική με τη δημιουργία και την κοινή χρήση του βίντεο, είναι και η αξιολόγηση (e-portfolio). Η ιδέα της χρήσης βίντεο στην τάξη είναι συχνά ένας σημαντικός παράγοντας παρακίνησης για ενεργό συμμετοχή στην εκπαιδευτική διαδικασία. Οι μαθητές είναι γενικά πιο ενθουσιώδεις μέσα από τη χρήση των νέων τεχνολογιών παρά με τις παραδοσιακές μεθόδους διδασκαλίας. Αυτό σχετίζεται με το γεγονός ότι έχουν την αίσθηση ότι η χρήση τους θα τους βοηθήσει σε εργασίες του πραγματικού κόσμου.
«Υπάρχουν διαθέσιμα βίντεο για οποιοδήποτε σχεδόν θέμα και για όλους τους τύπους των εκπαιδευομένων σε όλους τους τομείς της διδασκαλίας – γνωστική, συναισθηματική, κινητική δεξιότητα, και διαπροσωπικές. Το βίντεο μπορεί να χειριστεί τόσο το χρόνο όσο και το χώρο. Μπορεί να μεταφέρει το μαθητή σχεδόν οπουδήποτε και να επεκτείνει τα ενδιαφέροντα του πέρα από τους τοίχους της τάξης.» (Smaldino, S.,et al, 2004)’. Και αυτό από μόνο του είναι ήδη αρκετό.
Βιβλιογραφία
Allam, C (2006). Using filmmaking to teach students about Shakespeare, urban regeneration and other stuff, DIVERSE Conference, Glasgow, UK.
Bates, A. W. (1985). Using video in higher education Institute of Educational Technology. IET Paperon Broadcasting, No. 243.
BECTA (2004). Digital video technologies. Ανακτήθηκε στις 1 Μάιου, 2017 από
http://foi.becta.org.uk
Bijnens, M., Vanbuel, M., Verstegen, S., Young C., Handbook on Digital Video and Audio in Education, Creating and using audio and video material for educational purposes, The Videoaktiv Project.
Galbraith, J.D., “Active viewing: and oxymoron in video-based instruction? ”, Society for Applied Learning Technologies Conference 2004, designer.50g.com/docs/Salt_2004.pdf
Kearsley, G., Shneiderman, B.(1998), “Engagement Theory: A framework for technology-based teaching and learning”, Educational Technology, September/October, pp 20-37.
Krees, G., & Van Leeuwen, Th. (2001). Multimobal discourse. London: Arnold.
Mayer, R. and Gallini, J. (1990) ‘When is an illustration worth ten thousand words?’ Journal of Educational Psychology, 82(6), 715-726.
Megalou, El., Kaklamanis, Ch. (2013). Photodentro LOR, the Greek National Learning Object Repository. In INTED2014, the 8th International Technology, Education and Development Conference, Valencia.
Millar, S.M., “Video as process and product”, Educause Quarterly, 58-61, 2005.
Pea, R. & Hay, K. (2002). Report to the National Science Foundation on the CILT Workshop on Digital Video Inquiry in Learning and Education. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου, 2017 από www.cilt.org/seedgrants/community/Pea Final Report 2002.pdf
Prensky, M., & Gee, J. P. (2006). «Don’t bother me, Mom, I’m learning!» : how computer and video games are preparing your kids for twenty-first century success – and how you can help! St. Paul, Minnesota: Paragon House.
Prensky, M., & Heppell, S. (2008). Teaching digital natives : partnering for real learning. Thousand Oaks, California: Corwin Press.
Shepard, R. and Cooper, L. (1982) Mental images and their transformations. Cambridge, MA: MIT Press/Bradford Books.
Smaldino, S., Russell, J., Heinich, R., Molenda, M., “Instructional Technology and Media for Learning” 8th Edition, 2004
Strathie, C., “Promoting Collaborative Learning and Development through Video
Enhanced Reflective Practice” (VERP) escalate.ac.uk/2363, 2006.
Wallace, I., Donald, D., “Project Pad: An open source, browser based video animation tool”, DIVERSE Conference, Glasgow, 2006
Willmot, P., Bramhall, M. and Radley, K. (2012) Engineering and Design Educators Network (EDEN) Seminar Series [online], http://cede.lboro.ac.uk/eden.html
Παπαδημητρίου, Σ. (2011). Ο ρόλος της Εκπαιδευτικής Ραδιοτηλεόρασης στην υποστήριξη της σχολικής εκπαίδευσης την εποχή του Διαδικτύου στο A.Lionarakis (ed.) Open Education – The Journal for Open and Distance Education and Educational Technology Volume 7, Number 2, 2011 Section one. © Open Education ISSN: 1791-9312 Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου  2017 από http://journal.openet.gr/index.php/openjournal/article/view/136/84
Παπαδημητρίου, Σ. (2014). Καλές Πρακτικές Αξιοποίησης του Βίντεο στη Μάθηση. In 1ο Πανελλήνιο Συνέδριο eTwinning «Αξιοποίηση των ΤΠΕ στα συνεργατικά σχολικά προγράμματα» για την Π/θμια και Δ/θμια Εκπ/ση (pp. 645-655). Πάτρα.
Πηγή: http://eprl.korinthos.uop.gr/BlogsPortal/mps2017/2017/05/02/%CE%B7-%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B1%CE%B3%CF%89%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CE%B7-%CE%B1%CE%BE%CE%B9%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%88%CE%B7%CF%86%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%BF/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Blogger Tips and TricksLatest Tips And TricksBlogger Tricks

Δίκτυα Εκπαιδευτικής Υποστήριξης