Size: - A + +

Τελευταία Νέα

Αναζήτηση Μεταπτυχιακών

Η ζωή του Παπαδιαμάντη



Βιογραφικά στοιχεία του Παπαδιαμάντη

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρατίθενται στη Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια Γιοβάνη αλλά
και στη Βικιπαίδεια, ο Παπαδιαμάντης γεννήθηκε στη Σκιάθο στις 4 Μαρτίου του 1851
και πέθανε στη Σκιάθο στις 3 Ιανουαρίου του 1911.
Ο πατέρας του, Αδαμάντιος
Εμμανουήλ, ήταν ιερέας και καταγόταν από οικογένεια ναυτικών και κληρικών. Η
μητέρα του Αγγελική Μωραϊτίδη καταγόταν από αριστοκρατική σκιαθίτικη οικογένεια.
Από τα οχτώ παιδιά που είχε η οικογένεια, τα δύο πέθαναν σε μικρή ηλικία, ενώ τα
υπόλοιπα έζησαν ζωή γεμάτη δυσκολίες και θλίψεις. Από τις αδερφές του μόνο η
Ουρανία παντρεύτηκε. Σοβαρό πρόβλημά του ήταν να αποκαταστήσει και τις άλλες. Το
πρόβλημα αυτό ποτέ δεν λύθηκε, αλλά ήταν πάντα πηγή πόνου και θλίψης για τον
απογοητευμένο αδερφό. Ο αδερφός του, Γιωργής, πέθανε το 1905, αφού αρρώστησε
από ψυχική ασθένεια, και άφησε απροστάτευτα τα πέντε παιδιά του.

Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης τελείωσε το δημοτικό σχολείο και την πρώτη τάξη του
σχολαρχείου στη Σκιάθο. Το 1864 τελείωσε και το σχολαρχείο στη Σκόπελο. Το 1867
σταμάτησε στην Α’ και Β’ τάξη του Γυμνασίου Χαλκίδας. Στην Γ’ τάξη μαθήτευσε σε
Γυμνάσιο του Πειραιά, αλλά διέκοψε τις σπουδές του και γύρισε στη Σκιάθο. Τον Ιούλιο
του 1872 πήγε στο Άγιον Όρος όπου παρακολουθούσε μόνο τα φιλολογικά μαθήματα
και μάθαινε μόνος του ξένες γλώσσες. Ποτέ του δεν πήρε πτυχίο. Πολύ νωρίς
εξοικειώθηκε με τα εκκλησιαστικά πράγματα, τη θρησκευτική ατμόσφαιρα, τις
λειτουργίες και τα εξωκκλήσια και την ήσυχη ζωή του νησιού του. Όλα αυτά
διαμόρφωσαν μια χριστιανοπρεπή ιδιοσυγκρασία, που διατήρησε με πείσμα ως το
τέλος της ζωής του.

Ζούσε από τη δημοσιογραφία. Δεν κατόρθωσε ποτέ να προσαρμοστεί στη ζωή της
πρωτεύουσας. Στις σπουδές του είχε πολλές δυσκολίες, που τις είχε προκαλέσει η
αντίθεσή του με την αποκρουστική στάση που είχαν οι καθηγητές του.

Η ζωή του Παπαδιαμάντη σε σχέση με το έργο του

Ο Παπαδιαμάντης έζησε μοναχικά. Ήταν άνθρωπος των καπηλειών και των τρωγλών.
Ο Δ. Χατζόπουλος τον χαρακτηρίζει «ιδιόρρυθμο, εκκεντρικό, μποέμ», και τον
παρομοιάζει με τον φιλόσοφο Μένιππο, τον πνευματώδη Λουκιανό, τον παρατηρητικό
Ντίκενς, τον ψυχολόγο Τουργκένιεφ. Ο ίδιος όταν το μάθει θα πει: «Δεν μοιάζω με
κανέναν, είμαι ο εαυτός μου.»

Σχεδόν αγοραφοβικός, υπήρξε πάντα λιτός στους τρόπους και στη ζωή, φιλόθρησκος,
μακριά απ’ όλους σταύρωνε τα χέρια στο στήθος, έγερνε το κεφάλι και
ονειροπολούσε. Στα έργα του όμως ξεχωρίζουμε τον κοινωνικό Παπαδιαμάντη, τον
χιουμορίστα, με την ειρωνεία και τον σαρκασμό, τον ερωτικό με τις ποιητικές,
αισθησιακές εικόνες των αβάσταχτων ερώτων και του ποιητή, με τη μαγεία των λέξεων
και των φράσεων που χρησιμοποιεί (Μπασκόζος Γιάννης, εφημερίδα Βήμα).
Ο Παπαδιαμάντης γράφει ηθογραφικά διηγήματα μέσα από τα οποία μας δίνονται
πληροφορίες σχετικές με τα ήθη, τα έθιμα, τις αντιλήψεις και γενικά τη ζωή ενός τόπου.
«Μέσα από τα διηγήματά του, η Σκιάθος προβάλλει ως τόπος βίωσης της πιο στέρεας
παράδοσης του ελληνικού τρόπου, ως τόπος σωτηρίας».

Στα έργα του εισχωρεί στο δράμα της ανθρώπινης ψυχής. Στις εικόνες του εμφυσά την
πνοή της λυρικής του έξαρσης και αποθέτει την τρυφερότητα της χριστιανικής του
αγάπης. Στα διηγήματά του αντικειμενοποιεί τα προσωπικά του βιώματα και στα
ποιήματά του εκφράζει την προσωπική του εξομολόγηση. Τα διηγήματα του
Παπαδιαμάντη είναι γεμάτα συναισθήματα συμπόνιας και συμπάθειας για τους
φτωχούς, τους δυστυχισμένους και τα ορφανά. Περιγράφονται ζωντανά η δυστυχία, τα
βάσανα, οι πικρίες, οι στερήσεις, οι ταπεινώσεις των φτωχών και απροστάτευτων
οικογενειών. «Ως προς το ιδεολογικό περιεχόμενο του έργου του, σημειώνεται η βασική
στάση του: πονάει για τη ζωή των φτωχών, ανήκει ολοκληρωτικά σ’ αυτούς, δεν τους
περιγράφει, ζει και αναπνέει μαζί τους…»

Οι εμπνεύσεις του τροφοδοτούνται από ένα απόθεμα μνήμης και διαποτίζονται από
τον ποιητικό οίστρο και τη μαγεία του λόγου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Δίκτυα Εκπαιδευτικής Συνεργασίας